Zbigniew Musiał (ur. 3 marca 1936) – polski filozof, doktor habilitowany, profesor Wydziału Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego.

W latach 1962 – 1965 odbył staż asystencki na Uniwersytecie Łódzkim. Rozprawę doktorską obronił w 1974, kolokwium habilitacyjne odbył w 1984.

Najważniejsze prace

• The Crisis of Value (1987);
• Kontrowersje wokół Plechanowa. Podłoże i następstwa (1990);
• Scjentyzm i okultyzm (wspólnie z Bogusławem Wolniewiczem), w: Filozofia i wartości (1993);
• Życie jako wartość, w: Edukacja Filozoficzna 1998, nr 2;
• Neokultyzm w dwadzieścia lat później, w: Skłonność metafizyczna (1997);
• Problematyczność gandyzmu (wspólnie z Bogusławem Wolniewiczem), w: Edukacja Filozoficzna 2000, nr 29;
• Ksenofobia i wspólnota (wspólnie z Bogusławem Wolniewiczem; 2002);
• Zmierzch racjonalizmu, w: Edukacja Filozoficzna 2003, nr 36;
• Trzy nurty: racjonalizm, antyracjonalizm, scjentyzm (wspólnie z Bogusławem Wolniewiczem i Januszem Skarbkiem; 2006).

Przypisy