Zbigniew Komarnicki
Data i miejsce urodzenia

28 października 1930
Kałusz

Data i miejsce śmierci

11 maja 2001
Biała

Miejsce spoczynku

cmentarz komunalny w Białej

Zawód, zajęcie

pedagog, historyk, działacz społeczny

Alma Mater

Akademia Wychowania Fizycznego w Poznaniu

Krewni i powinowaci

Emilia Komarnicka-Klynstra (wnuczka)

Zbigniew Komarnicki (ur. 28 października 1930 w Kałuszu, zm. 11 maja 2001 w Białej) – polski pedagog, historyk, działacz harcerski, kulturalny i społeczny.

Życiorys

Urodził się w 28 października 1930 w Kałuszu na Kresach Wschodnich. Po II wojnie światowej wraz z rodziną osiadł na ziemi prudnickiej. Zamieszkał w Prudniku. Uczęszczał do Liceum Pedagogicznego w Głogówku, a następnie ukończył Akademię Wychowania Fizycznego w Poznaniu. Został nauczycielem wychowania fizycznego w szkołach w Białej. Od 1966 do 1972 był kierownikiem Szkoły Podstawowej w Białej, a następnie dyrektorem Gminnej Szkoły Zbiorczej.

Organizował Związek Harcerstwa Polskiego w powiecie prudnickim. Otrzymał tytuł Harcmistrza Polski Ludowej. Był działaczem Bractwa Krzyżowców oraz Prudnickiego Towarzystwa Kultury, w latach 1976–2001 stał na czele założonego przez niego Bialskiego Towarzystwa Kulturalno-Oświatowego. Był współzałożycielem Koła Miłośników Kresów Wschodnich. Wszedł w skład kolegium redakcyjnego gminnej gazety „Panorama Bialska”. Jego teksty publikowano m.in. w roczniku „Ziemia Prudnicka” i w kwartalniku „Wczoraj Dzisiaj Jutro”. Organizował konkursy, przeglądy, prelekcje i pokazy związane z historią Śląska. Był autorem „Informatora miasta Gminy Biała”.

Zajmował się badaniem krzyży pokutnych na Opolszczyźnie. Dzięki jego staraniom wyremontowano wieżę ciśnień, ocalono fragment murów miejskich i odrestaurowano wieżę kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Białej, a w 1988 rozpoczęto remont Wieży Bramy Prudnickiej. Udzielał pomocy kościołom na Kresach Wschodnich.

Zmarł 11 maja 2001 w swoim domu w Białej. 15 maja 2001 został pochowany na miejscowym cmentarzu komunalnym.

Życie prywatne

Miał żonę Marię. Jego wnuczką jest aktorka Emilia Komarnicka-Klynstra.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Damian Wicher, Moje dzieciństwo pachnie Białą, „Tygodnik Prudnicki”, Andrzej Dereń – redaktor naczelny, 51–52 (1095–1096), Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 21 grudnia 2011, s. 10–11, ISSN 1231-904X.
  2. 1 2 3 4 Zbigniew Tadeusz Komarnicki – nauczyciel i człowiek z pasją [online], biala.gmina.pl [dostęp 2024-05-05].
  3. 1 2 3 Jan Tomaszewski, Wspomnienie o Zbigniewie Komarnickim z Białej Prudnickiej, „Tygodnik Prudnicki”, Antoni Weigt – redaktor naczelny, 20 (598), Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 15 maja 2002, s. 12, ISSN 1231-904X.
  4. Andrzej Dereń, Spod znaku pokutnego krzyża, „Tygodnik Prudnicki”, 41 (619), Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 9 października 2002, s. 8, ISSN 1231-904X.
  5. 1 2 Komu przypadnie nagroda doroczna „Wieża Woka”?, „Tygodnik Prudnicki”, Antoni Weigt – redaktor naczelny, 9 (484), Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 2 marca 2000, s. 4, ISSN 1231-904X.
  6. 25 lat Panoramy Bialskiej, „Panorama Bialska”, Rafał Magosz – redaktor naczelny, 5 (234), Biała: Gminne Centrum Kultury, maj 2014, s. 1, ISSN 1232-7352.
  7. Krzyże pokutne w Białej – niezwykłe „relikty średniowiecznego prawa”, „Panorama Bialska”, Patryk Bania – redaktor naczelny, 2 (319), Biała: Gminne Centrum Kultury, luty 2022, s. 4, ISSN 1232-7352.
  8. Andrzej Dereń, Pomyłka o kilka wieków, „Tygodnik Prudnicki”, 8 (842), Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 21 lutego 2007, s. 11, ISSN 1231-904X.
  9. Eugenia Pilawa-Prażanowska, Zachować dorobek, tworzyć nowe wartości, „Panorama Bialska”, Rafał Magosz – redaktor naczelny, 9 (114), Biała: Urząd Miejski, listopad 2002, s. 7, ISSN 1232-7352.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.