Zbigniew Grabowski
Data i miejsce urodzenia

8 marca 1930
Warszawa

Data i miejsce śmierci

28 lipca 2019
Warszawa

Profesor nauk technicznych
Specjalność: inżynieria środowiska, geotechnika
Alma Mater

Politechnika Warszawska

Profesura

1970

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Politechnika Warszawska

Rektor
Uczelnia

Politechnika Warszawska

Okres spraw.

1985–1988

Poprzednik

Władysław Findeisen

Następca

Marek Roman

Minister-kierownik
Ministerstwo

Urząd Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń

Okres spraw.

14 października 1988–12 września 1989

Odznaczenia

Zbigniew Jan Grabowski (ur. 8 marca 1930 w Warszawie, zm. 28 lipca 2019 tamże) – polski geotechnik, profesor, nauczyciel akademicki, rektor Politechniki Warszawskiej, minister-kierownik Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń w rządzie Mieczysława Rakowskiego, członek Egzekutywy KZ PZPR w Politechnice Warszawskiej w latach 1965–1973, sekretarza KZ PZPR do stycznia 1971 roku, członek Egzekutywy Komitetu Warszawskiego PZPR od stycznia 1984 roku do października 1989 roku.

Życiorys

Syn Henryka i Sabiny. Ukończył Liceum im. Hugona Kołłątaja w Warszawie. Następnie w 1950 podjął studia na Wydziale Budownictwa Lądowego Politechniki Warszawskiej. Od tego samego roku należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Studia ukończył w 1954 jako inżynier budownictwa lądowego w zakresie mechaniki gruntów i fundamentowania. Od 1953 pracował w Politechnice Warszawskiej, w 1956 uzyskał stopień magistra inżyniera budownictwa przemysłowego. W 1964 na Wydziale Inżynierii Sanitarnej i Wodnej obronił doktorat zrealizowany pod kierunkiem profesora Zenona Wiłuna. W 1967 uzyskał habilitację. W 1970 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1975 profesorem zwyczajnym.

W roku 1970 objął kierownictwo utworzonego w wyniku reorganizacji uczelni Instytutu Dróg i Mostów w strukturze Wydziału Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej. W roku 1985 powołany na rektora Politechniki Warszawskiej. Funkcję tę pełnił do 1988. Od 14 października 1988 do 12 września 1989 był ministrem-kierownikiem Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń w rządzie Mieczysława Rakowskiego. Był również członkiem Rady Konsultacyjnej przy Przewodniczącym Rady Państwa Wojciechu Jaruzelskim z ramienia PZPR. 28 listopada 1988 wszedł w skład Honorowego Komitetu Obchodów 40-lecia Kongresu Zjednoczeniowego PPR – PPS – powstania PZPR.

Wolnomularz, od 1990 członek Wielkiego Wschodu Francji, a następnie Wielkiego Wschodu Polski; od 1991 Czcigodny Mistrz warszawskiej loży „Nadzieja”. Od 2016 jeden z założycieli Wielkiego Wschodu Rzeczypospolitej Polskiej i jego Wielki Mistrz. Prezes Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa.

Wielokrotnie nagradzany i odznaczany. Otrzymał między innymi Krzyż Oficerski i Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty i Srebrny Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej oraz wiele odznaczeń branżowych i resortowych.

Jest pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera AII-9-11).

Stanowiska

  • 1953 dydaktyk w Katedrze Mechaniki Gruntów i Fundamentowania na Wydziale Budownictwa Przemysłowego PW;
  • 1953-1954 inżynier budowy na budowie Dworca Centralnego w Warszawie;
  • 1956–1957 starszy projektant w biurze Projektów Konstrukcji Stalowych Budownictwa;
  • 1958-1961 kierownik działu technicznego Politechniki Warszawskiej;
  • 1961-1962 dyrektor techniczny w administracji Politechniki Warszawskiej;
  • 1960–1964 – starszy asystent w Katedrze Geotechniki na Wydziale Inżynierii Sanitarnej i Wodnej Politechniki Warszawskiej;
  • 1964–1967 – adiunkt w Katedrze Geotechniki na Wydziale Inżynierii Sanitarnej i Wodnej Politechniki Warszawskiej;
  • 1967–1970 – docent etatowy w Katedrze Geotechniki na Wydziale Inżynierii Sanitarnej i Wodnej Politechniki Warszawskiej;
  • 1969-1975 Konsultant naukowy z zakresu geotechniki w Przedsiębiorstwie „Geoprojekt”;
  • 1970–1986 dyrektor Instytutu Dróg i Mostów na Wydziale Inżynierii Lądowej;
  • 1985-1988 Rektor Politechniki Warszawskiej;
  • 1988-1989 minister-kierownik Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń;
  • 1976-1991 przewodniczący Rad Naukowych w Instytucie Meteorologii i Gospodarki Wodnej;
  • 1974-1991 przewodniczący w Instytucie Badawczym Dróg i Mostów;
  • 1978-1990 przewodniczący w Centralnym Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Kolejnictwa
  • 1978-1985 przewodniczący w Centralnym Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Budownictwa Wodno-Inżynieryjnego „Hydrobudowa”;
  • 1975-1986 wiceprzewodniczący Rady Naukowej Instytutu Techniki Budowlanej;
  • Od 1983 przewodniczący Rady Naukowo-Konsultacyjnej Metra Warszawskiego;
  • 1984-1986 przewodniczącym Sekcji Nauk Technicznych Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej
  • 1978 – 2000 przewodniczący Polskiego Komitetu Wielkich Zapór.

Członkostwa

  • Członek Rady Konsultacyjnej przy Przewodniczącym Rady Państwa PRL Wojciechu Jaruzelskim;
  • 1990 członek Wielkiego Wschodu Francji;
  • Polskiego Towarzystwa Chemicznego;
  • członek Faraday Society (potem Royal Chemical Society);
  • 1972 członek European Photochemistry Association;
  • 1990-1992 członek Komitetu Nauki i Postępu Technicznego;
  • 1992 r. członek Zespołu ds. Wydawnictw Komitetu Badań Naukowych (KBN);
  • 1973-1986 członek Centralnej Komisji ds. Kadr Naukowych;
  • członek Międzynarodowego Stowarzyszenia Mechaniki Gruntów i Fundamentowania ISSMFE;
  • członek Międzynarodowej Komisji Wielkich Zapór ICOLD;
  • członek Sekcji Mechaniki Gruntów, Fundamentowania i Skał oraz Sekcji Konstrukcji Hydrotechnicznych w Komitecie Inżynierii Lądowej i Wodnej PAN.

Nagrody i wyróżnienia

Działalność pozanaukowa

Z. Grabowski od wielu lat działa społecznie:

Publikacje

  • „Wybrane zagadnienia z mechaniki gruntów, fundamentowania i konstrukcji budowlanych”, Warszawa 1971 – współautor;
  • „Fundamentowanie”, Warszawa 1984,1993 – współautor;
  • „Badania geotechniczne i ich zastosowanie w projektowaniu”, Warszawa 1995 – redaktor.

Przypisy

  1. ↑ Wielki Wschód Rzeczypospolitej Polskiej [online], facebook.com [dostęp 2019-07-28] (pol.).
  2. ↑ Piotr Ośko, Za fasadą. Komitet uczelniany w strukturze PZPR i jego wpływ na zarządzanie kadrami w latach 1948–1968. Zarys problemu na przykładzie Politechniki Warszawskiej, w: Pamięć i Sprawiedliwość 27, 2016, s. 77.
  3. ↑ Prof. zw. dr hab. in Zbigniew Jan Grabowski, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2013-01-26].
  4. 1 2 3 Anna Siemińska-Lewandowska, Wojciech Radomski: Prof. zw. dr hab. inż. Zbigniew Grabowski. Inżynieria Morska i Geotechnika. [dostęp 2013-01-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)].
  5. ↑ Trybuna Robotnicza, nr 277, 29 listopada 1988, s. 5.
  6. ↑ Struktura władz masońskich Wielkiego Wschodu RP. Wielki Mistrz Zbigniew Grabowski i Rada Zakonu [online], wielkiwschodrp.pl [dostęp 2018-01-15] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-05] (pol.).
  7. ↑ Struktura władz masońskich Wielkiego Wschodu RP. Wielki Mistrz Zbigniew Grabowski i Rada Zakonu. Lista lóż wolnomularskich WWRP. [online], wielkiwschodrp.pl [dostęp 2019-07-28] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-05].
  8. ↑ Prezes Zbigniew Jan Grabowski. Polska Izba Inżynierów Budownictwa. [dostęp 2013-01-26].
  9. ↑ Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze. cmentarzekomunalne.com.pl. [dostęp 2019-11-18].
  10. 1 2 3 4 5 Dr hab. inż. Anna Siemińska-Lewandowska, prof. PW Prof. dr hab. inż. Wojciech Radomski: Prof. zw. dr hab. inż. Zbigniew Grabowski. [dostęp 2015-03-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)].
  11. ↑ M.P. z 2001 r. nr 2, poz. 45.

Bibliografia

  • Kto jest kim w Polsce 1989, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, s. 1581

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.