Zbigniew Chamski
porucznik kawalerii
Pełne imię i nazwisko

Zbigniew Antoni Chamski

Data i miejsce urodzenia

30 września 1911
Moczydła

Data i miejsce śmierci

4–7 kwietnia 1940
Katyń

Przebieg służby
Lata służby

1933–1940

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

10 pułk ułanów

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Zbigniew Antoni Chamski (ur. 30 września 1911 w Moczydłach, zm. 4–7 kwietnia 1940 w Katyniu) – porucznik kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys

Urodził się 30 września 1911 w Moczydłach, w ówczesnym powiecie gostynińskim guberni warszawskiej, w rodzinie Adama i Reginy z Ołdakowskich. Był absolwentem Korpusu Kadetów nr 3 w Rawiczu, w którym 26 maja 1933 zdał egzamin dojrzałości. 1 października 1933 wstąpił do Szkoły Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu. Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 15 października 1935 i 48. lokatą w korpusie oficerów kawalerii, a minister spraw wojskowych wcielił do 10 pułku ułanów w Białymstoku na stanowisko dowódcy plutonu. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 46. lokatą w korpusie oficerów kawalerii.

W kampanii wrześniowej 1939 walczył w szeregach macierzystego pułku jako oficer informacyjny. Od 5 do 12 września pełnił jednocześnie funkcję dowódcy pocztu. 4 września został ranny w czasie walk pod Kowalewem na terytorium ówczesnych Prus Wschodnich, lecz pozostał w pułku. 12 września w walce pod Bieńkami został ciężko ranny w szyję. 6 października 1939 dowódca pułku podpułkownik Kazimierz Busler przedstawił go do odznaczenia Orderem Virtuti Militari „za zasługi na polu walki”.

W nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Przebywał w obozie w Kozielsku. Między 3 a 5 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego. Między 4 a 7 kwietnia 1940 zamordowany w Katyniu i tam pogrzebany. Od 28 lipca 2000 spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień kapitana. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczenia

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 Księga Cmentarna Katynia 2000 ↓, s. 69.
  2. 1 2 3 4 5 Ryżewski 1992 ↓, s. 439.
  3. ↑ Rybka i Stepan 2021 ↓, s. 46.
  4. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 696.
  5. ↑ Rybka i Stepan 2021 ↓, s. 574.
  6. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 149.
  7. 1 2 Busler 1945 ↓, s. 3.
  8. ↑ Dobroński i Filipow 1992 ↓, s. 28.
  9. ↑ Dobroński i Filipow 1992 ↓, s. 35.
  10. ↑ Odpis z kopii rozkazu nr 193. [w:] B.I.17d, s. 148 [on-line]. Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie, 1939-10-06. [dostęp 2023-09-14].
  11. 1 2 3 Banaszek, Roman i Sawicki 2000 ↓, s. 45.
  12. 1 2 3 Убиты в Катыни 2015 ↓, s. 771.
  13. ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  14. ↑ „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”. Portal polskiej Policji. [dostęp 2023-09-15].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.