Zatoki osierdzia (ang. pericardial sinuses) – dwie struktury w jamie osierdzia w sercu człowieka, leżą na tylnej powierzchni serca. Rozróżnia się zatokę poprzeczną osierdzia i zatokę skośną osierdzia. Występują w miejscu przejścia blaszki ściennej osierdzia surowiczego w blaszkę trzewną.

Zatoka skośna osierdzia

Jest to jeden z większych zachyłków w jamie osierdzia człowieka. Jest ograniczony od strony prawej żyłą główną dolną i prawymi żyłami płucnymi, a z lewej strony – lewymi żyłami płucnymi. W warunkach fizjologicznych zachyłek ten jest nieznaczny, poszerza się tylko po nagromadzeniu w jamie osierdzia dużej ilości płynów.

Zatoka poprzeczna osierdzia

W przeciwieństwie do zatoki skośnej, nie jest zachyłkiem, ale kanałem. Znajduje się pomiędzy aortą i pniem płucnym a powierzchnią przedsionków. Do tego kanału istnieją dwa wejścia – jedno między żyłą główną górną i uszkiem prawym a aortą, drugie – między uszkiem lewym a pniem płucnym.

Przypisy

  1. ↑ Wolfgang Dauber: Ilustrowana anatomia człowieka Feneisa. Warszawa: PZWL, 2010, s. 222-223. ISBN 978-83-200-3658-9.
  2. ↑ Michael Schunke: Prometeusz Atlas anatomii człowieka Tom 2. Wrocław: Med-Pharm Polska, 2017, s. 421. ISBN 978-83-7846-042-8.
  3. 1 2 Joanna Sokołowska-Pituchowa: Anatomia człowieka. Podręcznik dla studentów medycyny. Warszawa: PZWL, 2011, s. 221-222. ISBN 978-83-200-4364-8.

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.