Zasłonak niebieski
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

podstawczaki

Klasa

pieczarniaki

Rząd

pieczarkowce

Rodzina

zasłonakowate

Rodzaj

zasłonak

Gatunek

zasłonak niebieski

Nazwa systematyczna
Cortinarius caerulescens (Schaeff.) Fr.
Epicr. syst. mycol. (Upsaliae): 265 (1838)

Zasłonak niebieski (Cortinarius caerulescens (Schaeff.) Fr.) – gatunek grzybów należący do rodziny zasłonakowatych (Cortinariaceae)

Systematyka i nazewnictwo

Po raz pierwszy opisany został w 1774 r. przez Schaeffa jako Agaricus caerulescens, do rodzaju Cortinarius przeniósł go Fries w 1838 r.

Niektóre synonimy nazwy naukowej:

  • Agaricus bulbosus Huds., 1778
  • Agaricus caerulescens Schaeff. 1774
  • Agaricus cyanus Pers. 1801
  • Agaricus violaceus Batsch 1783
  • Bulbopodium caerulescens (Schaeff.) Earle 1909
  • Cortinarius caesiocyaneus Britzelm. 1895
  • Phlegmacium caerulescens (Schaeff.) Wünsche 1877
  • Phlegmacium caesiocyaneum (Britzelm.) M.M. Moser 1953

Nazwę polską nadał A. Nespiak w 1975 r.

Morfologia

Kapelusz

Średnica 5-10 cm, kształt początkowo półkulisty, później łukowaty lub płaski i na środku nieco wgłębiony. Powierzchnia podczas suchej pogody jedwabiście matowa i sucha, podczas wilgotnej śliska i błyszcząca. Brzeg kapelusza długo pozostaje podwinięty i połączony z trzonem siwofioletową zasnówką. Początkowo ma barwę niebieskofioletową, później płowieje i staje się siwy do jasnoochrowego. Młode owocniki pokryte są brudnobiaławymi resztkami zasnówki.

Blaszki

Szerokie i szeroko przyrośnięte. U młodych owocników są niebieskofioletowe, później stają się siwofioletowe, w końcu ochrowobrązowe. Ostrza blaszek bruzdkowane i niebieskie.

Trzon

Wysokość 4-8 cm, grubość 1-2 cm, walcowaty, pełny. U podstawy posiada bulwę o średnicy do 4,5 cm. U młodych okazów pełny, u starszych pusty. Powierzchnia początkowo włóknista, o barwie siwofioletowej, później naga. W dolnej części posiada białą osłonę, która szybko przebarwia się na ochrowobrązowo.

Miąższ

Jasnoniebieski. Smak słaby, zapach stęchły.

Występowanie i siedlisko

Występuje w Ameryce Północnej, Europie, Korei i Japonii. W Europie jest szeroko rozprzestrzeniony, ale tylko w niektórych miejscach występuje liczniej. W Polsce notowany był w okolicach Jeleniej Góry, Gdańska, w Górach Świętokrzyskich i w Beskidzie Sądeckim. W 2013 r. nowe jego stanowiska w Łagowskim Parku Krajobrazowym nad Jeziorem Łagowskim podał J Ślusarczyk. Nie jest znane jego rozprzestrzenienie, nie znajduje się jednak na liście gatunków zagrożonych. Jest na takich listach natomiast w Niemczech, Danii, Anglii, Słowacji i Czechach. Według J. Ślusarczyka również w Polsce powinien znaleźć się na liście gatunków zagrożonych

W Polsce rośnie w górskich lasach liściastych, na glebach wapiennych, szczególnie pod bukami, rzadziej pod dębami i grabami. Owocniki wytwarza od sierpnia do października.

Znaczenie

Grzyb mikoryzowy, grzyb trujący. Zawiera orellaninę i powoduje zatrucia orellaninowe (8 grupa zatruć grzybowych).

Gatunki podobne

Przypisy

  1. 1 2 Index Fungorum. [dostęp 2014-08-05]. (ang.).
  2. Species Fungorum. [dostęp 2014-08-09]. (ang.).
  3. 1 2 3 Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  4. 1 2 3 4 5 6 7 Pavol Škubla: Wielki atlas grzybów. Poznań: Elipsa, 2007. ISBN 978-83-245-9550-1.
  5. Discover Life Maps. [dostęp 2014-09-01].
  6. 1 2 3 Tomasz Ślusarczyk. Nowe stanowiska grzybów z rodzaju zasłonak (Cortinarius) w Polsce. Przegląd Przyrodniczy XXIV, 4 (2013): 42-68
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.