Zasłonak morelowy

Zasłonak morelowy
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	grzyby
Typ	podstawczaki
Klasa	pieczarniaki
Rząd	pieczarkowce
Rodzina	zasłonakowate
Rodzaj	zasłonak
Gatunek	zasłonak morelowy
	Nazwa systematyczna
	Cortinarius armeniacus (Schaeff.) Fr.; Epicr. syst. mycol. (Upsaliae): 304 (1838)

Zasłonak morelowy (Cortinarius armeniacus (Schaeff.) Fr. – gatunek grzybów należący do rodziny zasłonakowatych (Cortinariaceae)

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Cortinarius, Cortinariaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w roku 1774 Jacob Christian Schäffer nadając mu nazwę Agaricus armeniacus. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w roku 1838 Elias Magnus Fries, przenosząc go do rodzaju Cortinarius.

Niektóre synonimy nazwy naukowej:

Agaricus armeniacus Schaeff. 1774
Cortinarius armeniacus (Schaeff.) Fr. 1838, var. armeniacus
Cortinarius armeniacus var. badius Soop 1993
Hydrocybe armeniaca (Schaeff.) Wünsche 1877

Nazwę polską nadał Andrzej Nespiak w 1981 r..

Morfologia

Kapelusz

Średnica 3-7 cm, kształt u młodych owocników stożkowaty, później łukowaty, w końcu rozpostarty z tępym garbem. Brzeg kapelusza jest gładki, ostry, początkowo podwinięty. U młodych owocników zwisają z niego pozostałości białej zasnówki. Kapelusz jest słabo higrofaniczny. W stanie wilgotnym ma barwę intensywnie pomarańczowobrązową, w stanie suchym ochrowożółtą. Młode owocniki często są białawe.

Blaszki

Wąsko przyrośnięte, szerokie. U młodych owocników są jasnoochrowobrązowe, u starszych rdzawobrązowe. Na ostrzach znajdują się delikatne, białawe włókna.

Trzon

Wysokość 4-9 cm, grubość 7-14 mm, kształt walcowaty lub maczugowaty, u podstawy maczugowato poszerzony do 25 mm. Jest pełny i sprężysty. Powierzchnia początkowo jasnobrązowa z delikatnymi, białymi włókienkami, później naga.

Miąższ

Cienki, o barwie od białawej do jasnobrązowej. Smak łagodny, zapach owocowy.

Występowanie i siedlisko

Występuje w Ameryce Północnej i w Europie.

Rośnie na ziemi, w lasach iglastych i mieszanych na kwaśnych glebach, szczególnie pod świerkami. Owocniki wytwarza od sierpnia do listopada.

Znaczenie

Żyje w mikoryzie z drzewami. W niektórych atlasach grzybów jest uważany za grzyb niejadalny, w Rosji jednak jest grzybem jadalnym.

Gatunki podobne

Zasłonak nerkowaty (Cortinarius renidens). Ma podobne ubarwienie, ale jest bardziej higrofaniczny i na trzonie posiada resztki żółtej zasnówki.

Przypisy

1 2 3 Index Fungorum. [dostęp 2015-04-10].
↑ Species Fungorum. [dostęp 2015-01-10]. (ang.).
1 2 3 Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
1 2 3 4 5 6 Pavol Škubla: Wielki atlas grzybów. Poznań: Elipsa, 2007. ISBN 978-83-245-9550-1.
↑ Discover Life Maps. [dostęp 2015-04-08].
↑ Eric Boa: Wild edible fungi: A global overview of their use and importance to people. FAO, 2004, seria: Non-wood Forest Products 17. ISBN 92-5-105157-7.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[if-1] 1 2 3 Index Fungorum. [dostęp 2015-04-10].

[sf-2] Species Fungorum. [dostęp 2015-01-10]. (ang.).

[checklist-3] 1 2 3 Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.

[wag-4] 1 2 3 4 5 6 Pavol Škubla: Wielki atlas grzybów. Poznań: Elipsa, 2007. ISBN 978-83-245-9550-1.

[5] Discover Life Maps. [dostęp 2015-04-08].

[fao-6] Eric Boa: Wild edible fungi: A global overview of their use and importance to people. FAO, 2004, seria: Non-wood Forest Products 17. ISBN 92-5-105157-7.