Zasłonak malachitowy
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

podstawczaki

Klasa

pieczarniaki

Rząd

gołąbkowce

Rodzina

zasłonakowate

Rodzaj

zasłonak

Gatunek

zasłonak malachitowy

Nazwa systematyczna
Cortinarius malachius (Fr.) Fr.
Epicr. syst. mycol. (Upsaliae): 296 (1838) [1836-1838]

Zasłonak malachitowy (Cortinarius malachius (Fr.) Fr.) – gatunek grzybów należący do rodziny zasłonakowatych (Cortinariaceae).

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Cortinarius, Cortinariaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy zdiagnozował go w 1818 r. Elias Fries nadając mu nazwę Agaricus malachius. Ten sam autor w 1838 r. przeniósł go do rodzaju Cortinarius.

Synonimy:

  • Agaricus impennis var. lucorum Fr.
  • Agaricus malachius Fr. 1818
  • Cortinarius malachioides P.D. Orton 1958
  • Cortinarius malachius f. cholagogus Bidaud, Moënne-Locc. & Reumaux 2002
  • Cortinarius malachius f. crinitus Bidaud & Reumaux 2002
  • Cortinarius malachius (Fr.) Fr. 1838 f. malachius
  • Cortinarius malachius var. lucorum (Fr.) Soop 1990
  • Cortinarius malachius (Fr.) Fr. 1838 var. malachius

Nazwę polską nadali Stanisław Domański w 1955 r. i Andrzej Nespiak w 1975 r.

Morfologia

Kapelusz

Średnica 2–8 cm, początkowo wypukły, dzwonkowaty, potem łukowaty,w końcu spłaszczony z szerokim garbem. Powierzchnia jedwabista lub filcowata, o włókienkach dobrze przylegających. Jest nieco higrofaniczny; w stanie wilgotnym ma barwę początkowo blado liliową, potem beżową, w stanie suchym szarobrązową. Zasnówka biała.

Blaszki

Przyrośnięte, średniogęste, początkowo o barwie od purpurowej do brązowej, potem rdzawobrązowej, często z białymi ostrzami.

Trzon

Wysokość 4–9 cm, grubość 1–2 cm, walcowaty, z bulwą w podstawie. Powierzchnia jedwabista, w górnej części trzonu fioletowawa, niżej początkowo kremowa, potem brązowawa.

Miąższ grzyba

Miękki, białawy, w górnej części trzonu fioletowawy, u podstawy trzonu żółtawy. Smak i zapach niewyraźny.

Zarodniki

Elipsoidalne lub migdałowate, drobno i gęsto brodawkowane, o rozmiarach 9–11,5 × 6–7 μm.

Występowanie i siedlisko

Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Maroku. W Polsce znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status R – gatunek potencjalnie zagrożony z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano 7 stanowisk. Nowsze stanowiska podaje internetowy atlas grzybów.

Grzyb mikoryzowy. Rośnie na ziemi w lasach iglastych i mieszanych, najczęściej pod świerkami. Grzyb niejadalny.

Gatunki podobne

Podobny jest Cortinarius quarciticus, ale rośnie w lasach sosnowych i ma mniejsze zarodniki.

Przypisy

  1. 1 2 3 Index Fungorum. [dostęp 2018-01-11]. (ang.).
  2. ↑ Species Fungorum. [dostęp 2018-01-12]. (ang.).
  3. 1 2 Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  4. 1 2 3 4 5 6 7 Mycoquebec. org. Cortinarius limonius / Cortinaire omboné. [dostęp 2018-01-10].
  5. ↑ Discover Life Maps. [dostęp 2018-01-10].
  6. ↑ Zbigniew Mirek: Red list of plants and fungi in Poland = Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany. Polish Academy of Sciences, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  7. ↑ Stanowiska Cortinarius malachius w Polsce. [dostęp 2018-01-11].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.