Zasłonak biskupi (Calonarius dibaphus (Fr.) Niskanen & Liimat.) – gatunek grzybów należący do rodziny zasłonakowatych (Cortinariaceae).

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Calonarius, Cortinariaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy zdiagnozował go Elias Fries w 1838 r. Obecną nazwę nadali mu Tuula Niskanen i Kare Liimatainen w 2022 r.

Synonimy.

Polską nazwę nadał Andrzej Nespiak w 1975 r. Jest niespójna z aktualną nazwą naukową.

Morfologia

Kapelusz

Średnica 4–10 cm, początkowo wypukły z podwiniętym brzegiem, potem płaskowypukły z prostym brzegiem. Powierzchnia pokryta drobnymi, promienistymi włókienkami, w stanie wilgotnym bardzo lepka. Barwa lilioworóżowa lub fioletowobrązowa z tendencją do blaknięcia. Środek kapelusza często ochrowopłowy.

Blaszki

Wąskie, dość gęste, początkowo jasnoliliowe, potem od pyłu zarodników zmieniające barwę na żelazistoochrowe.

Trzon

Wysokość 6–8 cm, grubość 1–2,5 cm, cylindryczny z obrzeżoną bulwą o średnicy do 4 cm. Powierzchnia w górnej części liliowa, w dolnej kremowoochrowa.

Miąższ

Pod skórką kapelusza i trzonu fioletoworóżowy, głębiej białokremowy do ochrowokremowego. Pod wpływem NaOH barwi się na czerwono. Smak gorzki.

Cechy mikroskopowe

Zarodniki migdałkowate, brązowo żelaziste.

Występowanie i siedlisko

Znane jest występowanie tego gatunku w niektórych krajach Europy i w Maroku. W Polsce do 2003 r. jedyne stanowisko podał Andrzej Nespiak w 1975 r. bez określenia dokładniejszej lokalizacji.

Naziemny grzyb mykoryzowy. Występuje głównie w górskich lasach iglastych, ale spotykany także pod bukami i dębami.

Przypisy