Zaostrowiecze

Zaostrowiecze
Заастравечча
Заостровечье
	; krzyż powstańców styczniowych
Państwo	Białoruś
Obwód	miński
Rejon	klecki
Sielsowiet	Zaostrowiecze
Populacja (2009); • liczba ludności	; 1938
Kod pocztowy	222647
	Położenie na mapie obwodu mińskiego Zaostrowiecze
	Położenie na mapie Białorusi Zaostrowiecze
	52°54′08″N 26°46′25″E/52,902222 26,773611

Zaostrowiecze (biał. Заастравечча, Zaastrawieczcza; ros. Заостровечье, Zaostrowieczje) – agromiasteczko na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie kleckim, w sielsowiecie Zaostrowiecze.

Siedziba parafii prawosławnej pw. św. Dionizego Areopagity.

Historia

Dawniej wieś i dwa folwarki. Znajdowała się tu kaplica rzymskokatolicka. W czasach carskich i II Rzeczypospolitej siedziba gminy Zaostrowiecze.

W latach 1927–1932 obok wsi powstało miasteczko Zaostrowiecze. Mieściły się w nim urząd gminy, posterunek Policji Państwowej, kompania KOP-u, siedziba należącego do Radziwiłłów nadleśnictwa i 7-klasowa szkoła. Zbudowano również drewniany kościół rzymskokatolicki, konsekrowany 16 sierpnia 1933 i w 1937 zniszczony w wyniku podpalenia. Następnie wybudowano kościół murowany, znacjonalizowany po wojnie przez komunistów. W latach międzywojennych w Zaostrowieczu powstała również cerkiew prawosławna.

Podczas okupacji hitlerowskiej, w lecie 1941 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 200 osób. W czerwcu 1942 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów wywieziono do getta w Siniawce, następnie ich mordując.

W czerwcu 1942 Niemcy i białoruscy kolaboranci aresztowali polską inteligencję, wśród której byli m.in. proboszcz katolicki, aptekarz, weterynarz, sklepikarz, sekretarz gminy, nauczyciele i porucznik Wojska Polskiego w stanie spoczynku. Zostali oni później rozstrzelani w Baranowiczach. Podczas wojny proboszcz prawosławny Gachowicz kolaborawał z Niemcami.

W Zaostrowieczach urodził się prezydent Gorzowa Wielkopolskiego Włodzimierz Kiernożycki.

Uwagi

Przypisy

↑ Liczby ludności miejscowości obwodu mińskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku. (ros.).
↑ ХРАМ СВЯЩЕННОМУЧЕНИКА ДИОНИСИЯ АРЕОПАГИТА АГ. ЗАОСТРОВЕЧЬЕ. sluck-eparchiya.by. [dostęp 2021-02-28]. (ros.).
1 2 Marian Podgóreczny – „Boje o kościół”. Kresy24. [dostęp 2018-12-17]. (pol.).
↑ Geoffrey P.G.P. Megargee Geoffrey P.G.P. (red.), Encyclopedia of camps and ghettos, 1933-1945, t. II, part B, s. 1306 .

Bibliografia

Zaostrowiecze, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Warszawa 1895, s. 395 .
Zaostrowiecze na mapie WIG
Witold Sienkiewicz, Elżbieta Olczak: Dzieje Polski. Atlas ilustrowany. Warszawa: Demart SA, 2007. ISBN 978-83-7427-363-3.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[spis-1] Liczby ludności miejscowości obwodu mińskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku. (ros.).

[2] ХРАМ СВЯЩЕННОМУЧЕНИКА ДИОНИСИЯ АРЕОПАГИТА АГ. ЗАОСТРОВЕЧЬЕ. sluck-eparchiya.by. [dostęp 2021-02-28]. (ros.).

[autonazwa1-3] 1 2 Marian Podgóreczny – „Boje o kościół”. Kresy24. [dostęp 2018-12-17]. (pol.).

[4] Geoffrey P.G.P. Megargee Geoffrey P.G.P. (red.), Encyclopedia of camps and ghettos, 1933-1945, t. II, part B, s. 1306 .