Zamek w Besiekierach
nr rej. 77-V-1 z 29.03.1949 oraz 66 z 1.08.1967

Ruiny zamku od północno-zachodniej strony
Państwo

 Polska

Miejscowość

Besiekiery

Typ budynku

zamek

Styl architektoniczny

gotyk

Rozpoczęcie budowy

ok. 1500 r.

Położenie na mapie gminy Grabów
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Położenie na mapie powiatu łęczyckiego
52°09′12″N 18°57′54″E/52,153333 18,965000

Zamek w Besiekierach − ruiny późnogotyckiego zamku, położonego we wsi Besiekiery, w powiecie łęczyckim, w województwie łódzkim.

Historia

Zamek powstał prawdopodobnie na przełomie XV i XVI w. Źródła nie podają jasno, kto był inicjatorem jego budowy. Starsze poglądy wskazują na wojewodę łęczyckiego Mikołaja Sokołowskiego herbu Pomian, lecz istnienie takiego urzędnika jest niepotwierdzone i wysoce wątpliwe. Zatem budowę należy łączyć z jednym ze stolników brzeskich: Mikołajem Sokołowskim (1496–1502) lub Wojciechem Sokołowskim (1502–1529). W końcu XVI w. zamek należał do Andrzeja Batorego, a następnie do jego córki Zofii Batorówny (1629–28.03.1685) i Jerzego Rakoczego II (1621–1660). Warto zauważyć, że Andrzej Batory (1597–1635) to syn Stefana (1564–1635) i Zofii Katarzyny Kostczanki (1550–1639). W połowie XVII w. przebudowy warowni dokonał Jan Szymon Szczawiński, kasztelan i wojewoda brzeskokujawski. Pokryto wtedy ściany tynkami, co znacząco zatarło surowość i późnogotyckie charakter zamku nawodnego. W późniejszych czasach nie prowadzono już istotnych prac budowlanych. Pożar w 1731 r. przyspieszył destrukcję obiektu. W połowie XIX w. pełnił funkcje gospodarcze. Obecnie zamek znajduje się w stanie ruiny.

Architektura

Warownię założono na kopcu otoczonym wodami sztucznego stawu. Wzniesiono ją z cegły na kamiennym fundamencie, na planie nieregularnego czworoboku o wymiarach 38 × 40 m. W południowej kurtynie znajdował się budynek bramny o bokach ok. 12 × 12 m. Posiadał on 3 kondygnacje, na każdej z nich znajdowały się 4 izby. Około 1653 r. nadbudowano na nim ośmiokątną wieżyczkę. Na północnym boku zamku powstał główny dom mieszkalny o szerokości ok. 13 m. Posiadał on 3 mniejsze prostokątne izby i kwadratową salę na wschodniej ścianie. W opisie z XVIII w. pomieszczenia te określono jako pokój karmazynowy, pokój marmurowy, sień i izbę wielką. Z izb tych w stronę dziedzińca wychodziło 7 otworów okiennych.

Przypisy

  1. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo łódzkie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 września 2023 [dostęp 2012-01-28].
  2. ↑ Jerzy A. Kostka i Roman Robaczewski: Nieznane fakty z życia Zofii Batorowej z Kostków. Materiały do biografii genealogii i historii rodu Kostków herbu Dąbrowa. Białystok-Koszalin: Stowarzyszenie Rodu Kostków, 2015, s. 22 – 25. ISBN 978-83-927099-0-9.

Bibliografia

  • Jerzy Antoni Kostka: Kostkowie herbu Dąbrowa. Koszalin: Wyd. Z.P. POLIMER, 2010, s. 81, 255 i 256. ISBN 978-83-89976-40-6. OCLC 751293202.
  • L. Kajzer, S. Kołodziejski, J. Salm: Leksykon zamków w Polsce. Warszawa: Arkady, 2012, s. 86-88. ISBN 978-83-213-4158-3.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.