Zamek w Barczewie – zamek biskupi, który znajdował się w Barczewie. Zniszczony w pożarze w 1798 roku.

Historia

Zamek w Barczewie polecił zbudować w 1364 roku biskup Jan II Styprock równocześnie z murami miasta, jednak do faktycznej budowy mogło dojść w ciągu kilkunastu następnych lat. Zamek znajdował się w narożu płn.wschodnim murów obronnych otaczających miasto. Zbudowano go w kształcie czworoboku z dwoma równoległymi budynkami połączonymi murami. W narożniku południowo-wschodnim przypuszczalnie istniała wieża. Zamek zniszczono w czasie Wojny głodowej w roku 1414, jednak wkrótce go odbudowano. Na początku Wojny trzynastoletniej zamek zajęli propolscy powstańcy ze Związku Pruskiego, jednak w roku 1455 zaciężne oddziały krzyżackie pod dowództwem Jerzego von Schliebena odbiły go z rąk powstańców i utrzymały do końca wojny w 1466 roku. W czasie ostatniej wojny między Królestwem Polskim a Zakonem Krzyżackim w latach 1519–21, w styczniu 1521 roku wojska zakonne próbowały zdobyć zamek, jednak mimo ostrzału artyleryjskiego odstąpiły od szturmu.

W 1594 roku zamek spłonął, jednak niedługo potem został odbudowany i był użytkowany przez kapitułę warmińską. Barczewski zamek był aż do czasu rozbiorów siedzibą zarządcy dóbr biskupich, jednak pożar z 1798 roku dokonał tak rozległych zniszczeń, że podjęto decyzję o częściowej rozbiórce zamku. Najlepiej zachowane skrzydło mieszkalne w latach 1826-1832 zaadaptowano na szkołę ewangelicką.

Z dawnego zamku biskupiego zachował się jedynie przebudowany budynek, który kryje w sobie gotyckie fragmenty muru oraz sklepione piwnice. Pozostałości te znajdują się w centrum miasta przy ulicy Nowowiejskiego 9.

Bibliografia

• Włodzimierz Jacek Adamski: Zamek w Barczewie. [dostęp 2008-03-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (26 kwietnia 2012)]. (pol.).
• Piotr Skurzyński, "Warmia, Mazury, Suwalszczyzna", Wyd. Sport i Turystyka - Muza SA, Warszawa 2004 ISBN 83-7200-631-8 s. 83-84