Zajazd Prowansalski
nr rej. 01135
Państwo

 Malta

Miejscowość

Valletta

Adres

Triq ir-Republika

Styl architektoniczny

barok, manieryzm

Architekt

Girolamo Cassar

Kondygnacje

3

Rozpoczęcie budowy

1574

Pierwszy właściciel

Joannici

Obecny właściciel

Rząd Malty

Położenie na mapie Malty
Położenie na mapie Morza Śródziemnego
35°53′51,0″N 14°30′40,5″E/35,897500 14,511250

Zajazd Prowansalski (malt. Berġa ta’ Provenza, ang. Auberge de Provence) – jest jednym z ośmiu, zbudowanych na terenie Valletty, miejsc zamieszkania rycerzy zakonnych kawalerów maltańskich zajazdów z tzw. langues (grup językowych). Został zbudowany dla rycerzy z Prowansji.

Zajazd Prowansalski jest położony przy ulicy Triq ir-Republika, w sąsiedztwie kościoła św. Franciszka z Asyżu oraz kościoła św. Barbary.

Historia

Budynek został zaprojektowany przez Girolama Cassara, maltańskiego architekta i inżyniera wojskowego, który w okresie od lat 60. do 80. XVI wieku zaprojektował oraz nadzorował budowę kilkudziesięciu najważniejszych budynków w stolicy Malty m.in. Pałac Wielkiego Mistrza, konkatedrę świętego Jana oraz Verdala Palace w Siġġiewi. Jego budowę zakończono w 1571 lub na przełomie 1574/1575 roku. W 1638 roku budynek został gruntownie przebudowany i rozbudowany. Dziewięć kwadratowych pokoi oraz wejście do budynku są śladami tej przebudowy. Zajazd służył zakonowi do momentu francuskiej okupacji Malty w roku 1798, kiedy to został przejęty przez wojska Napoleona i stał opuszczony przez dwa lata. W 1800 roku po zajęciu wyspy przez Brytyjczyków obiekt pełnił różne funkcje, był m.in. hotelem i koszarami wojskowymi. W 1826 roku część budynku została przekazana nowo utworzonemu The Malta Union Club skupiającego oficerów i cywilów służących na Malcie. W czasie II wojny światowej nie uległ większym uszkodzeniom. Szczególnie warty uwagi jest zachowany w oryginalnym stanie, położony na pierwszym piętrze, wielki salon, który służył jako refektarz i miejsce spotkań rycerzy. Jego sufit zdobiony jest malowidłami oraz kasetonami sufitowymi.

Od 1955 roku budynek jest siedzibą otworzonego w 1958 roku National Museum of Archaeology Malty. Muzeum zostało oficjalnie otwarte w styczniu 1958 roku przez minister edukacji, panią Agathę Barbarę. Obiekt został wpisany na listę National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands pod numerem 01135.

Przypisy

  1. 1 2 3 Auberge de Provence. National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. [dostęp 2014-12-20]. (ang.).
  2. ↑ Praca zbiorowa: Malta. Warszawa: Mediaprofil Sp. z o.o., 2006, s. 154, seria: „Podróże marzeń”. ISBN 83-60174-18-0.
  3. 1 2 the auberge de provence. Angelfire.com. [dostęp 2014-12-20]. (ang.).
  4. ↑ Church of St. Barbara. National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. [dostęp 2015-02-21]. (ang.).
  5. ↑ the maltese architect gerolamo cassar. Angelfire.com. [dostęp 2014-12-20]. (ang.).
  6. ↑ The Malta Union Club History. The Malta Union Club. [dostęp 2014-12-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-25)]. (ang.).
  7. ↑ National Museum of Archaeology. Heritage Malta. [dostęp 2014-12-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-12-17)]. (ang.).
  8. ↑ Auberges in Valletta, Auberge De Provence. Maltese History @ Heritage. [dostęp 2014-12-20]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.