Zacheuszki – krzyże apostolskie (niem. Apostelkreuze), świeczniki apostolskie (niem. Apostelleuchter).

W kościołach katolickich zacheuszki są umieszczane w tych miejscach, zwyczajowo dwunastu, które biskup namaścił podczas dedykacji kościoła. Występują w formie klocka, płytki z symbolicznym krzyżykiem, są malowane, lub ryte w ścianie. Pod nimi umieszcza się jednoramienny świecznik lub lampkę. W rycie rzymskim podczas dedykacji (poświęcenia) kościoła zapalano 12 świec zwanych zacheuszkami.

Po soborze watykańskim II zredukowano liczbę namaszczenia ścian kościoła do czterech. Nie zakazano jednak namaszczenia w 12 miejscach (dwunastu Apostołów).

Zwyczaj pochodzi z liturgii starogalijskiej. Nazwa polska pochodzi od biblijnego imienia Zacheusz, który przyjął Jezusa Chrystusa w swoim domu a tym samym dom pogardzanego celnika stał się domem, do którego wszedł Bóg. Świeczniki zapala się w rocznicę dedykacji kościoła.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 Leksykon ↓, s. 1716.
  2. ↑ Leksykon ↓, s. 299.
  3. ↑ Leksykon ↓, s. 300.
  4. ↑ Sztuka L-Ż ↓, s. 346.
  5. ↑ Leksykon ↓, s. 1303.

Bibliografia

  • Bogusław Nadolski: Leksykon liturgii. Poznań: Wydawnictwo Pallottinum, 2006, s. 1339. ISBN 83-7014-531-0.
  • Sztuka świata. Słownik terminów L-Ż. Warszawa: Arkady, 2013, s. 346. ISBN 978-83-213-4727-1.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.