Zabytek ruchomy – polski zabytek (zob. ochrona zabytków w Polsce), odnotowywany w rejestrze zabytków, w księdze-kategorii B.
Według ustawowej definicji zabytek ruchomy stanowi: rzecz ruchomą, jej część lub zespół rzeczy ruchomych będące dziełem człowieka lub związane z jego działalnością i stanowiące świadectwo minionej epoki bądź zdarzenia, których zachowanie leży w interesie społecznym ze względu na posiadaną wartość historyczną, artystyczną lub naukową.
Zabytki ruchome to m.in. wyposażenie świątyń i przedmioty pozostające w kolekcjach. Liczba zabytków ruchomych w Polsce wynosi 268915 (stan na 29 stycznia 2021). Do zabytków ruchomych nie zaliczają się: zbiory figurujące w inwentarzach muzealnych, narodowy zasób biblioteczny, obiekty wpisane na Listę Skarbów Dziedzictwa.
Przypisy
- ↑ Rozporządzenie ministra kultury i dziedzictwa narodowego z dnia 26 maja 2011 w sprawie prowadzenia rejestru zabytków, krajowej, wojewódzkiej i gminnej ewidencji zabytków oraz krajowego wykazu zabytków skradzionych lub wywiezionych za granicę niezgodnie z prawem, „Dziennik Ustaw”, 133, poz. 661, s. 6925.
- 1 2 Ochrona zabytków i opieka nad zabytkami. - Dz.U.2022.840 t.j. [online], OpenLEX [dostęp 2022-06-25] (pol.).
- 1 2 Zestawienie danych statystycznych z rejestru zabytków - zabytki nieruchome [online], dane.gov.pl [dostęp 2022-06-25].
- ↑ Zabytki ruchome, [w:] Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Katowicach [online], wkz.katowice.pl [dostęp 2022-06-26].