Zabłocie
Záblatí
Część miasta Bogumina
Państwo

 Czechy

Kraj

 morawsko-śląski

Powiat

Karwina

Miasto

Bogumin

W granicach Bogumina

1974

Powierzchnia

4,32 km²

Populacja (2010)
• liczba ludności


2 196

• gęstość

508,3 os./km²

Kod pocztowy

735 52

Położenie na mapie kraju morawsko-śląskiego
Położenie na mapie Czech
49°53′34″N 18°21′50″E/49,892778 18,363889

Zabłocie (czes. ⓘZáblatí, niem. Zablacz, Zablatz, ciesz. Zobłoci) – część miasta Bogumina w kraju morawsko-śląskim, w powiecie Karwina w Czechach. Jest to także gmina katastralna o nazwie Záblatí u Bohumína (pl. Zabłocie koło Bogumina) i powierzchni 431,68 ha, położona w południowej części miasta. Liczba mieszkańców wynosi 2196, a adresów 458. Nazwa wzięła się stąd, iż było to niegdyś miejsce „za błotem”, czyli za rozległymi bagnami dzisiejszego Nowego Bogumina.

Historia

W Zabłociu na tzw. Piaskach odkryto najstarsze ślady bytności człowieka na terenie obecnego Bogumina. Odkryto tu na stanowisku: I - dziesiątki zabytków mezolitycznych i neolitycznych, a wśród nich krzemienne rdzenie, odłupki, wióry, drapacze, wiórowce i przekłuwacz; II - ok. 200 paleolitycznych wyrobów krzemiennych, takich jak tylczaki, wiórki tylcowe, grot z trzonkiem i wiór z wnęką; III - paleolityczny rdzeń krzemienny. Zabytki te wiąże się ze społecznościami myśliwsko-zbierackimi jakie tu wówczas żyły.

Zabłocie to jedna z najstarszych miejscowości na Śląsku Cieszyńskim. Miejscowość została po raz pierwszy wzmiankowana jako Zablocie w 1229 roku, w bulli papieża Grzegorza IX dla benedyktynów tynieckich, zatwierdzającej ich posiadłości w okolicy Orłowej. W 1268 powstał klasztor Benedyktynów w Orłowej, a Zabłocie stanowiło odtąd jego uposażenie.

W 1290 w wyniku trwającego od śmierci księcia Władysława opolskiego w 1281/1282 rozdrobnienia feudalnego księstwa opolsko-raciborskiego powstało nowe księstwo cieszyńskie, w granicach którego znalazło się również Zabłocie. Od 1327 księstwo cieszyńskie stanowiło lenno Królestwa Czech. W 1447 Zabłocie weszło w skład wydzielonego działu księcia Bolka II, nadal jednak pozostając własnością klasztorną. Aby móc sfinansować remont klasztoru w Orłowej, opat Andrzej Gniady zastawił na początku 1515 roku Zabłocie za 100 złotych szlacheckiej rodzinie Piotra Osińskiego z Żytnej na Hermanicach. Jednakowoż kryzys finansowy klasztoru się pogorszył. Wprawdzie udało się na krótko odzyskać Zabłocie, jednak za rządów kolejnego opata Wincentego wieś ta została definitywnie sprzedana, Janowi Sedlnickiemu z Choltic na Polskiej Ostrawie.

Zabłocie w historii samorządności lokalnej było samodzielną gminą, dopiero w 1974 znalazła się w administracyjnych granicach Bogumina.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Nazewnictwo geograficzne świata. Zeszyt 11. Europa, Część I, 2009 Publikacja w formacie PDF
  2. ↑ Przeglądowa mapa Odry od austriackiej granicy do Szczecina [online], www.7cudow.eu [dostęp 2023-03-19].
  3. ↑ Informace o katastrálním území Záblatí u Bohumína. [dostęp 2010-09-28]. (cz.).
  4. ↑ Město Bohumín: Obyvatelstvo. [dostęp 2010-09-27]. (cz.).
  5. ↑ Adresy v České republice. 2010-09-28. [dostęp 2010-09-28]. (cz.).
  6. ↑ Město Bohumín: Záblatí (Zabłocie). [dostęp 2010-09-28].
  7. ↑ ABC miejscowości. W: Aleksander Żukowski, Daniel Jakubczyk: Szlakami Zielonego Śląska 3. Czerwionka-Leszczyny: Agencja Reklamowo-Wydawnicza Vectra, 2014, s. 281. ISBN 978-83-60891-58-2.
  8. ↑ Grünhagen 1866 ↓, s. 153.
  9. ↑ Śląsk Cieszyński w średniowieczu (do 1528). Idzi Panic (redakcja). Cieszyn: Starostwo Powiatowe w Cieszynie, 2010, s. 286, 294. ISBN 978-83-926929-3-5.
  10. ↑ I. Panic, 2010, s. 430
  11. ↑ I. Panic, 2010, s. 158
  12. ↑ I. Panic, 2010, s. 336
  13. ↑ I. Panic, 2010, s. 434
  14. ↑ I. Panic, 2010, s. 435

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.