Złote czasy radia
Radio Days
Gatunek

komediodramat

Rok produkcji

1987

Data premiery

30 stycznia 1987

Kraj produkcji

Stany Zjednoczone

Język

angielski

Czas trwania

88 minut

Reżyseria

Woody Allen

Scenariusz

Woody Allen

Główne role

Seth Green
Renee Lippin
Joy Newman
Dianne Wiest

Muzyka

Dick Hyman
Nikołaj Rimski-Korsakow

Zdjęcia

Carlo Di Palma

Scenografia

Santo Loquasto

Kostiumy

Jeffrey Kurland

Montaż

Susan E. Morse

Produkcja

Robert Greenhut
Jack Rollins
Charles H. Joffe

Wytwórnia

Orion Pictures Corporation

Złote czasy radia – amerykański komediodramat z 1987 roku, opowiadający o życiu Amerykanów w czasach, gdy radio było najpopularniejszym medium domowym, czyli na przełomie lat 30. i 40. XX wieku.

Główne role

i inni

Opis fabuły

Narrator opowiada historię swojego dzieciństwa w Nowym Jorku od późnych lat 30. XX wieku do końca roku 1944. Wtedy radio było nie tylko rozrywką i źródłem informacji. Łączyło ludzi niezależnie od zajmowanej pozycji społecznej, czy przynależności do grupy etnicznej. Film opowiada o niezamożnej żydowskiej rodzinie z rejonu Rockaway Beach, nowojorskiej dzielnicy Queens. W tej rodzinie pełno ciotek i wujków ze swoimi nawykami, marzeniami i zabawnymi zwyczajami. Razem z sąsiadami słuchają radia. Każdy z nich ma swoją ulubioną audycję radiową: mały Joe uwielbia Mściciela w masce, ciotka Cecil lubi słuchać brzuchomówcy, a Ruthie naśladuje brazylijską piosenkarkę Carmen Mirandę. Czasami radio ingeruje w życie. Ciotkę Beę porzucił chłopak, kiedy radio nadawało Wojnę światów Orsona Wellesa.

Nagrody i nominacje

Oscary za rok 1987

  • Najlepszy scenariusz oryginalny – Woody Allen (nominacja)
  • Najlepsza scenografia i dekoracje wnętrz – Santo Loquasto, Carol Joffe, Leslie Bloom, George DeTitta Jr. (nominacja)

Nagrody BAFTA 1987

  • Najlepsza scenografia – Santo Loquasto
  • Najlepsze kostiumy – Jeffrey Kurland
  • Najlepszy film – Robert Greenhut, Woody Allen (nominacja)
  • Najlepszy scenariusz oryginalny – Woody Allen (nominacja)
  • Najlepszy dźwięk – Robert Hein, James Sabat, Lee Dichter (nominacja)
  • Najlepszy montaż – Susan E. Morse (nominacja)
  • Najlepsza aktorka drugoplanowa – Dianne Wiest (nominacja)

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.