Yoriie Minamoto
(源頼家)
Imię japońskie
Kanji

源頼家

Transkrypcja Hepburna

Minamoto Yoriie


Mon rodu Minamoto
Siogun
Okres

od 1202
do 1203

Poprzednik

Yoritomo Minamoto

Następca

Sanetomo Minamoto

Dane biograficzne
Data i miejsce urodzenia

11 września 1182
Kamakura

Data śmierci

14 sierpnia 1204

Ojciec

Yoritomo Minamoto

Matka

Masako Hōjō

Yoriie Minamoto (jap. 源 頼家 Minamoto Yoriie; ur. 11 września 1182, zm. 14 sierpnia 1204) – ósmy siogun w historii Japonii, drugi siogun epoki Kamakura (1185–1333). Był jednym z najkrócej panujących siogunów w Japonii. Starszy syn i następca Yoritomo Minamoto. Jego matką była Masako Hōjō.

Życie

Yoriie był synem Masako Hōjō i wnukiem Tokimasy Hōjō. Urodził się w rezydencji Yoshikazu Hiki w Kamakurze. Jego opiekunkami (także mamkami) były żony wpływowych ludzi m.in. z rodu Hiki.

Yoriie już w młodości wykazywał uzdolnienia do posługiwania się bronią i jeździectwa. Po śmierci ojca w 1199, jako 17-letni chłopak, został przywódcą klanu Minamoto, a w 1202 został siogunem. Był jednak krytykowany za rezygnację z polityki ojca. Jego polityka charakteryzowała się ogromną brutalnością i bezwzględnością, co wraz z nadmierną samowolą, nie pozwoliło mu cieszyć się długo tytułem sioguna. Panował jedynie przez 14 miesięcy, nawet matka zabroniła mu działalności politycznej. 30 czerwca 1203 została mu odebrana formalna władza i przekazana 13 starszym przedstawicielom rodu, kontrolowanym przez jego dziadka, Tokimasę Hōjō. Yoriie próbował przy pomocy klanu Hiki podporządkować sobie klan Hōjō, ale przegrał i został umieszczony w areszcie domowym, zmuszony do abdykacji i ostatecznie zamordowany 17 czerwca 1204 w Izu.

Następcą Yoriie został jego młodszy brat Sanetomo, ostatni z linii rządzącej Seiwa-Genji.

Trzech synów Yoriie

Yoriie miał trzech synów: Ichimana, Kugyō (Yoshinari), Senjumaru. Wszyscy zmarli gwałtowną śmiercią, byli ofiarami walki o władzę po śmierci Yoritomo.

Ichiman (1198-1203) był najstarszy. Jego matką była Tsubone Wakasa, córka Yoshikazu Hiki. Dorastał wychowywany przez klan Hiki. Zginął w ogniu, który zniszczył rezydencję klanu Hiki.

Drugi syn, Kugyō (Yoshinari 1201-1219), jako jedyny dożył dorosłego wieku, musiał stać się mnichem buddyjskim. W 1219 r. na kamiennych schodach świątyni Tsurugaoka Hachiman-gu w Kamakurze zamordował swojego wuja Sanetomo. Za ten akt został tego samego dnia został zabity.

Trzeci syn, Senjumaru (1201-1214) miał 12 lat, gdy Chikahira Izumi zbuntował się przeciwko Hōjō, robiąc z dziecka sioguna. Po klęsce Chikahiry, chłopiec – jak jego starszy brat, Yoshinari – został zmuszony do zostania mnichem buddyjskim. Rok później Yoshimori Wada również zbuntował się, ale jak Chikahira, został pokonany i Senjumaru zmarł razem z innymi z klanu Wada.

Przypisy

  1. ↑ William E. Deal: Handbook to Life in Medieval and Early Modern Japan. Oxford University Press US, 2007, s. 29. ISBN 0-19-533126-5. (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 Yasuda (1990:592-593).
  3. ↑ Papinot (2972:385_386).
  4. ↑ Mikael S. Adolphson: The Gates of Power: Monks, Courtiers, and Warriors in Premodern Japan. University of Hawaii Press, 2000, s. 187. ISBN 0-8248-2334-6. (ang.).
  5. ↑ Kamakura Citizen’s Net.
  6. ↑ Kusumoto (2002: 70-73).

Bibliografia

  • Ōmachi, by the Kamakura Citizen’s Net, accessed on September 30, 2008
  • Katsuji Kusumoto: Kamakura Naruhodo Jiten. Tokyo: Jitsugyō no Nihonsha, 2002. ISBN 978-4-408-00779-3.
  • Papinot, E. (1910). „Historical and Geographical Dictionary of Japan.” 1972 Printing. Charles E. Tuttle Company, Tokyo, ISBN 0-8048-0996-8.
  • Motohisa Yasuda: Kamakura, Muromachi Jinmei Jiten. Tokyo. ISBN 978-4-404-01757-4. OCLC 24654085.
  • Michinori Kamiya: Fukaku Aruku – Kamakura Shiseki Sansaku Vol. 1 & 2. Kamakura: Kamakura Shunshūsha. ISBN 4-7740-0340-9. OCLC 169992721.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.