Yonaguni (jap. 与那国島 Yonaguni-jima) – jedna z wysp niewielkiego archipelagu Yaeyama, należącego do łańcucha wysp Riukiu, w prefekturze Okinawa, najdalej na zachód wysunięta terytorialnie, zamieszkana wyspa Japonii, leżąca ok. 100 km od wschodniego wybrzeża Tajwanu, pomiędzy Morzem Wschodniochińskim a właściwym Oceanem Spokojnym.

Opis

Wyspa ma kształt zgniecionego sześciokąta. Ze wschodu na zachód ma około 12 km, a z północy na południe około 4 km. Została utworzona nie przez rafy koralowe, ale skały. Jest więc górzysta. Na wyspie jest kilka plaż, ale piasek nie jest tak biały, jak na innych wyspach archipelagu Yaeyama.

Klimat

Klimat, według Köppena i Geigera, jest klasyfikowany jako Cfa: wilgotny, subtropikalny, łagodny, bez pory suchej i z gorącym latem. Średnia roczna temperatura wynosi 23,4°C. Średnie opady roczne to 2409 mm. Najsuchszy jest lipiec (133 mm) i jest to najcieplejszy miesiąc w roku (28,6°C), największe opady we wrześniu (263 mm). Najniższa średnia temperatura przypada na styczeń (17,7°C).

Zwierzęta

Na wyspie występuje szczególna rasa niewielkich, ale silnych koni o nazwie yonaguni-uma, uznana za gatunek chroniony. Jest tu także kilka innych chronionych gatunków, w tym japoński gołąb czarny (jap. yonaguni-karasubato, łac. Columba janthina) i największy w Japonii gatunek ćmy o nazwie pawica atlas (jap. yonaguni-san, łac. Attacus atlas ryukyuensis).

Wyspa jest bogatym naturalnym środowiskiem. Jedną z głównych atrakcji wyspy jest otaczające ją morze, bezpośrednio na drodze ciepłego prądu morskiego Kuro-shio. Występują tu m.in.: młotowate, marliny i żabnicokształtne.

W wodach wokół wyspy żyje stożek geograficzny (jap. anboina-gai, łac. Conus geographus). Jest to gatunek ślimaka z rodziny stożków. Niewielka, kolorowa muszla kryje drapieżnika unieruchamiającego swoje ofiary silnym jadem. Jest on niebezpieczny także dla człowieka.

Rośliny

Na skałach wyspy Yonaguni rośnie dziko i jest też uprawiana ekologicznie „roślina, zioło długowieczności”, po japońsku chōmeisō lub lokalnie na wyspie sakuna (łac. Peucedanum japonicum). Sporządza się z niej sok w proszku (yonaguni-aojiru) zawierający m.in. korzystne dla zdrowia polifenole. Uważa się, że ma ona więcej zalet, niż znana z innych regionów Japonii ashitaba (pol. „liście jutra”, łac. Angelica keiskei), zwana „królem zielonych warzyw”.

Popularna staje się uprawa kolendry o lokalnej nazwie kushiti (cilantro), która – jak wierzą mieszkańcy – dzięki bryzie morskiej prądu Kuro-shio ma rzekomo wyjątkowy smak. Władze miasteczka Yonaguni, chcąc szerzej rozpropagować produkcję swojej wyspy, ustanowiły w 2017 roku „Dzień Kushiti” w drugą niedzielę grudnia.

Tajemnicza budowla

W odległości ok. 100 m od południowego wybrzeża wyspy, naprzeciw miejsca o nazwie Arakawa-bana, znajduje się pod wodą tajemnicza budowla, która – jak uważają niektórzy naukowcy – jest pozostałością po starożytnej cywilizacji. Do dyspozycji turystów jest pływająca częściowo w zanurzeniu łódź o nazwie "Jack Dolphin", dzięki której można obejrzeć tę budowlę na własne oczy. Ze względu na silne prądy nie zaleca się początkującym nurkowania w tym miejscu.

Zobacz też

• Japan Times – Yonaguni: Japan’s most westerly isle (ang.)
• Królestwo Riukiu

Galeria

• Terminal lotniska Yonaguni
• Attacus atlas
• Yonaguni-uma
• Monumenty Yonaguni
• Port Kubura widziany z przylądka Iri-zaki (zachodni kraniec wyspy)
• Kamień wyznaczający najdalej wysunięty na zachód punkt terytorium Japonii
• Stożek geograficzny
• Peucedanum japonicum

Przypisy