Yasuhiro Nakasone
中曽根 康弘

Yasuhiro Nakasone (1982)
Data i miejsce urodzenia

27 maja 1918
Takasaki

Data i miejsce śmierci

29 listopada 2019
Tokio

71. 72. 73. Premier Japonii
Okres

od 27 listopada 1982
do 6 listopada 1987

Przynależność polityczna

Partia Liberalno-Demokratyczna (PLD)

Poprzednik

Zenkō Suzuki

Następca

Noboru Takeshita

Odznaczenia

Yasuhiro Nakasone (jap. 中曽根 康弘 Nakasone Yasuhiro; ur. 27 maja 1918 w Takasaki, w prefekturze Gunma, zm. 29 listopada 2019 w Tokio)japoński polityk, działacz Partii Liberalno-Demokratycznej (PLD), premier w latach 1982–1987.

Życiorys

Studiował prawo na Tokijskim Uniwersytecie Cesarskim. Od 1941 pracował w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, następnie służył w marynarce wojennej. Po wojnie przez krótki czas był oficerem policji.

Od momentu powstania PLD (1955) działacz tej partii, w latach 1947–2003 zasiadał w parlamencie. Pełnił funkcje w kierownictwie partii (1971–1972 przewodniczący Rady Wykonawczej, 1974–1976 sekretarz generalny) oraz w rządzie. W 1959 był dyrektorem Urzędu ds. Nauki i Techniki, w latach 1967–1968 ministrem komunikacji, 1970–1971 dyrektorem generalnym Urzędu ds. Obrony, 1972–1974 ministrem handlu zagranicznego i przemysłu, 1980–1982 dyrektorem generalnym Urzędu ds. Zarządzania i Administracji.

W listopadzie 1982 został przywódcą PLD i premierem Japonii. Znany był jako rzecznik zbliżenia japońsko-amerykańskiego, miał dobre kontakty z Ronaldem Reaganem.

Opowiadał się za prywatyzacją. Miał opinię nacjonalisty. Jako pierwszy premier japoński odwiedził chram Yasukuni (miejsce ku czci pamięci japońskich bohaterów wojennych, do grona których zaliczono też niektórych zbrodniarzy wojennych, straconych w 1948 na mocy wyroku Międzynarodowego Trybunału Wojskowego dla Dalekiego Wschodu).

W 1987 został zastąpiony na stanowisku szefa partii i rządu przez Noboru Takeshitę. Syn Nakasone, Hirofumi (ur. 1945), pełnił funkcję ministra edukacji w gabinecie Yoshirō Moriego.

Przypisy

  1. Ex-Japanese Prime Minister Yasuhiro Nakasone dies at 101.
  2. Encyklopedia Powszechna PWN. Suplement, tom 5, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, 1989, ISBN 83-01-08614-9, s. 260.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.