Yŏndam Yu'il
Data i miejsce urodzenia

1720
Hwasun

Data śmierci

1799

Nauczyciel

Hoam Chejŏng

Następca

Paengnyŏn Toyŏn i inni

Zakon

sŏn i hwaŏm

Yŏndam Yu'il (ur. 1720, zm. 1799) – koreański mistrz sŏn i doktryny (kyo).

Życiorys

Pochodził z Hwasun. Został uczniem i spadkobiercą Hoama Chejŏnga.

W wieku 30 lat był już samodzielnym nauczycielem i rozpoczął wykłady w klasztorze Porim. Przez dalsze 30 lat nauczał zarówno sŏnu jak i doktryny w wielu klasztorach w całej Korei.

Zmarł w 1799 roku.

Prace literackie i charakterystyka nauk

Napisał dziesięć książek w dwudziestu jeden tomach.

  • Hwaŏmyumanggi (5 tomów)
  • Wongaksagi (Prywatne zapiski o Sutrze doskonałego oświecenia) (2 tomy)
  • Hyeŏndamsagi (Prywatne zapiski o głębokich naukach) (2 tomy)
  • Sajipsugi (Nota o Czterech Zbiorach)
  • Kŭmganghamok (Oczyma krewetki o Diamentowej sutrze)
  • Kisinsajok (Stopa węża na Traktacie o przebudzeniu wiary)
  • Chegyŏnghoeyo (Istota różnych sutr)
  • Yŏmsongch'akbyŏng (Poważny problem w Oświeconych wersach sŏnu) (2 tomy)
  • Tosŏjŏryosŏgyo (Istotna interpretacja podsumowania do Pochodzenia różnych nauk chanu)
  • Yŏndamjip (Zbiór Yŏndama) (4 tomy)

Większość jego tekstów zajmowała się interpretacją takich buddyjskich pism jak Cztery zbiory, Cztery nauki, Wielka nauka, które stanowiły część edukacyjnego procesu mnichów i są nim do tej pory. Do dziś tezy Yŏndama (na równi z tezami Uich'ŏma Inaka są uważane w świątyniach z buddyjskimi seminariami za najlepsze.

Yŏndam musiał także bronić buddyzmu w obliczu niemal całkowitej jego likwidacji przez konfucjańskie państwo. Jego teoria "pojednania z buddyzmem" była pod dużym wpływem sŏnu (przeciwnie do teorii Inaka, który zrównywał buddyzm z konfucjanizmem, a w praktykach konfucjańskich widział sŏn). Podkreślał więc tożsamość ludzi i Buddy. Według niego każdy człowiek skrywa w sobie cząstkę prawdy a istotą sŏnu jest studiowanie jak złożyć w całość pokawałkowany umysł. Zwracał uwagę na to, że aby przezwyciężyć poszatkowany i niejasny umysł trzeba przywrócić pierwotny umysł, który jest szczery i prawdziwy. Nie był to pogląd oryginalny, ale w tym czasie, gdy ideologia konfucjańska odmawiała prawa istnienia buddyzmowi, podkreślanie szczególności buddyzmu, było próbą wykazania nadrzędności buddyzmu nad konfucjanizmem.

Linia przekazu Dharmy

Pierwsza liczba to kolejność pokoleń od Mahakaśjapy. (1)

Druga liczba, to pokolenie od 1 Patriarchy Chin – Bodhidharmy (28/1)

Trzecia liczba, to pokolenia mistrzów koreańskich.

Przypisy

  1. ↑ Chung Byung-jo. History of Korean Buddhism. Str. 195, 196
  2. ↑ Chung Byung-jo. History of Korean Buddhism. Str. 200-202
  3. ↑ Chung Byung-jo. History of Korean Buddhism. Str. 202

Bibliografia

  • Byung-jo Chung: History of Korean Buddhism. Seoul: Jimoondang, 2007, s. 220. ISBN 978-89-88095-24-9.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.