Wysoczyzna Łohojska (biał. Лагойскае ўзвышша, Łahojskaje ŭzvyšša) – wyżyna na Białorusi wchodząca w skład Wysoczyzny Mińskiej, położona w północnej części obwodu mińskiego. Średnia wysokość do 250 m, maksymalna 342 m (Łysa Góra). W rzeźbie wyróżnia się szereg łukopodobnych grzęd z grupami kopulastych pagórków. Ukształtowanie terenu średnio wzgórzyste, w pobliżu dolin rzecznych poprzecinane jarami i spływami. Wysoczyzna jest częścią wododziału mórz Bałtyckiego i Czarnego. Na jej obszarze mają swoje źródła rzeki Hajna i Ilia. Jest też popularnym miejscem jazdy na nartach, znajdują się na niej ośrodki narciarskie Łohojsk, Silicze i inne.

Przypisy

  1. ↑ редкол. Г.П. Пашков [и др.] ; под общ. ред. И.И. Пирожника: Туристская энциклопедия Беларуси. Mińsk: 2007, s. 648. ISBN 978-985-11-0384-9. (ros.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.