Wyksa

Wyksa
Выкса
	; Wyksa - dom braci Bataszewych
Herb	Flaga
Państwo	Rosja
Obwód	niżnonowogrodzki
Burmistrz	Władimir Kocietkow
Wysokość	110 m n.p.m.
Populacja (2020); • liczba ludności	; 53 010
Nr kierunkowy	+7 83177
Kod pocztowy	607060 — 607061
Tablice rejestracyjne	52, 152
	Położenie na mapie obwodu niżnonowogrodzkiego Wyksa
	Położenie na mapie Rosji Wyksa
	55°19′N 42°10′E/55,316667 42,166667
	Strona internetowa

Wyksa (ros. Выкса) – miasto (od 1934) w europejskiej części Rosji, centrum administracyjne okręgu miejskiego miasta Wyksa obwodu niżnonowogrodzkiego.

Miasto położone jest niedaleko od brzegów Oki (8 km od przystani Nawaszyno), 28 km od stacji kolejowej Nawaszyno (magistrala Moskwa - Jekaterynburg), 186 km na południowy zachód od stolicy obwodu - Niżnego Nowogrodu.

Demografia

2013 – 54 784
2020 – 53 010

Historia

Początki dzisiejszego miasta datowane są na XVI wiek - odnotowano rzemieślniczą obróbkę metali. Rozwój nastąpił w latach 60. XVIII wieku, kiedy to bracia Bataszewowie z Tuły odkryli duże zasoby rudy żelaza w okolicach lasów muromskich. Obecnie na tym terenie zlokalizowane są trzy zakłady metalurgiczne - Górne, Średnie i Dolne Wykuńskie Zakłady Metalurgiczne. Na potrzeby ich produkcji utworzono system stawów głębokości 9 m na ogromnym obszarze 280-585 hektarów. Zakłady produkują broń, blachy, gwoździe, druty, rury profilowane i żelazne odlewy. Wyksa szczyci się odlewami dzieł sztuki, które zdobią ulice i place wielu miast - np. kratki Ogrodu Aleksandrowskiego na Kremlu, figury koni i rycerzy na Łuku Triumfalnym w Moskwie, fontanny na placu Minina w Niżnym Nowogrodzie.

Zabytki

Wyksa posiada zabytki architektury przemysłowej, miejskiej i religijnej XVIII - XIX wieków, np. Pałac Bataszewych (XVIII w.), ich domek myśliwski, budowle W. G. Szuchowa w zakładach metalurgicznych, malowniczy park z XVIII w. z jeziorem Lebedinka.

Przypisy

↑ Глава местного самоуправления округа Выкса [online], okrug.wyksa.ru [dostęp 2021-11-01] (ros.).
1 2 Численность населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2020 года [online], rosstat.gov.ru [dostęp 2021-11-01] [zarchiwizowane z adresu 2020-08-22] (ros.).
↑ СССР. Административно-территориальное деление союзных республик на 1 января 1980 года / Составители В. А. Дударев, Н. А. Евсеева. — Moskwa, Wydawnictwo «Известия Советов народных депутатов СССР», 1980. 702 stron, str. 118.
↑ Правительство Нижегородской области: Населенные пункты города Выкса. Государственно - правовой департамент Нижегородской области, 2002-2014. [dostęp 2014-04-13]. (ros.).
1 2 3 Администрация города Выкса: Historia. «Виртуальная Выкса», 2014. [dostęp 2014-04-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-06-27)]. (ros.).
↑ Численность населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2013 года. — Moskwa, Федеральная служба государственной статистики Росстат, 2013. 528 stron. (Tablica 33. Численность населения городских округов, муниципальных районов, городских и сельских поселений, городских населенных пунктов, сельских населенных пунктов).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[1] Глава местного самоуправления округа Выкса [online], okrug.wyksa.ru [dostęp 2021-11-01] (ros.).

[demografia2020-2] 1 2 Численность населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2020 года [online], rosstat.gov.ru [dostęp 2021-11-01] [zarchiwizowane z adresu 2020-08-22] (ros.).

[3] СССР. Административно-территориальное деление союзных республик на 1 января 1980 года / Составители В. А. Дударев, Н. А. Евсеева. — Moskwa, Wydawnictwo «Известия Советов народных депутатов СССР», 1980. 702 stron, str. 118.

[NPG-4] Правительство Нижегородской области: Населенные пункты города Выкса. Государственно - правовой департамент Нижегородской области, 2002-2014. [dostęp 2014-04-13]. (ros.).

[OSG-5] 1 2 3 Администрация города Выкса: Historia. «Виртуальная Выкса», 2014. [dostęp 2014-04-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-06-27)]. (ros.).

[6] Численность населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2013 года. — Moskwa, Федеральная служба государственной статистики Росстат, 2013. 528 stron. (Tablica 33. Численность населения городских округов, муниципальных районов, городских и сельских поселений, городских населенных пунктов, сельских населенных пунктов).