Wydymer – polska kolonia, obecnie nieistniejąca, założona w XVIII lub XIX wieku. W II RP należała do gminy Antonówka w powiecie sarneńskim województwa wołyńskiego (do 1930 roku w województwie poleskim). Spalona przez UPA w 1943 roku. W tym czasie liczyła ponad 50 gospodarstw.

W 1943 roku kolonia stała się bazą polskiej samoobrony należącą do ośrodka samoobrony w Antonówce. Przejściowo znajdowali w niej schronienie polscy uchodźcy z zaatakowanych przez UPA wsi (do 250 rodzin), udający się następnie w stronę stacji kolejowej Antonówka.

31 lipca 1943 roku samoobrona Wydymeru odparła atak UPA zadając jej w wielogodzinnej walce straty w wysokości 10 zabitych. Wieś została jednak spalona, co zmusiło jej mieszkańców do wycofania się do stacji kolejowej Antonówka, skąd zostali wywiezieni przez Niemców na roboty przymusowe w III Rzeszy.

Linki zewnętrzne

• Strona poświęcona kolonii Wydymer. [dostęp 2011-09-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-29)]. (pol.).
• Wydymer, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska, Warszawa 1902, s. 705 .

Bibliografia

• WładysławW. Siemaszko WładysławW., EwaE. Siemaszko EwaE., Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945, t. 1, Warszawa: „von borowiecky”, 2000, s. 748-749, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885 .