Wydra plamoszyja
Hydrictis maculicollis
(Lichtenstein, 1835)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

drapieżne

Rodzina

łasicowate

Podrodzina

wydry

Rodzaj

Hydrictis
Pocock, 1921

Gatunek

wydra plamoszyja

Synonimy
  • Lutra maculicollis Lichtenstein, 1835
Kategoria zagrożenia (CKGZ)

Zasięg występowania

Wydra plamoszyja, wydra plamoszyjna (Hydrictis maculicollis) – gatunek niewielkiego drapieżnego ssaka z rodziny łasicowatych.

Systematyka

Pozycja taksonomiczna sporna, przez jednych autorów takson ten jest umieszczany w rodzaju Lutra, przez innych w monotypowym rodzaju Hydrictis

Występowanie

Afryka, na południe od Sahary z wyjątkiem terenów pustynnych.

Opis

Długość ciała: 66–79 cm, ogona 33–45 cm, masa ciała – około 14 kg. Górna część ciała o barwie ciemnej umbry, spód ciała nieznacznie jaśniejszy. Gardło i pachwiny z nieregularnymi kredowobiałymi łatami i plamami.

Tryb życia

Główny jej pokarm stanowią raki, kraby i inne wodne bezkręgowce; także małe kręgowce, takie jak ryby, żaby, ptaki i gryzonie. Na polowania wychodzi nocą. Często zaplątuje się w sieci rybackie.

Rozród

Ciąża u samicy trwa od 61 do 63 dni. Samica rodzi od 1 do 4 młodych. Młode pozostają z matką przez około rok.

Zagrożenie i ochrona

W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC (niższego ryzyka).

Przypisy

  1. Hydrictis maculicollis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 1 2 J. Reed-Smith, H. Jacques, M.J. Somers, Hydrictis maculicollis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015, wersja 2015.1 [dostęp 2015-07-17] (ang.).
  3. 1 2 Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 155. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 135. ISBN 83-01-14344-4.
  5. K.-P. Koepfli, R. K. Wayne. Phylogenetic relationships of otters (Carnivora: Mustelidae) based on mitochondrial cytochrome b sequences. „Journal of Zoology”. 246 (4), s. 401-416, 1998. DOI: 10.1111/j.1469-7998.1998.tb00172.x. (ang.).
  6. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Hydrictis. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2015-07-17]
  7. Jun J. Satoa, Mieczyslaw Wolsan, Francisco J. Prevosti, Guillermo D’Elía, Colleen Begg, Keith Begg, Tetsuji Hosoda, Kevin L. Campbell, Hitoshi Suzukih. Evolutionary and biogeographic history of weasel-like carnivorans (Musteloidea). „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 63 (3), s. 745-757, 2012. DOI: 10.1016/j.ympev.2012.02.025. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.