Worończa
Варонча

Kościół św. Anny w Worończy
Państwo

 Białoruś

Obwód

 grodzieński

Rejon

korelicki

Sielsowiet

Rajca

Wysokość

210 m n.p.m.

Populacja (2009)
 liczba ludności


355

Kod pocztowy

231454

Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego
Położenie na mapie Białorusi
53°25′00″N 26°03′30″E/53,416667 26,058333

Worończa (biał. Варонча) – agromiasteczko na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie korelickim, w sielsowiecie Rajca.

Historia

Za II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą wiejskiej gminy Cyryn. 30 kwietnia 1943, dla uczczenia święta 1 maja, partyzanci sowieccy napadli na osadę i zamordowali ostatnich właścicieli tutejszego dworu: Izabelę Lubańską de domo Mierzejewską, jej córkę Aleksandrę Czarnocką, wnuka Józefa Czarnockiego oraz jego żonę, Jadwigę de domo Ścibor-Marchocką. Z mordu ocalał kilkunastoletni Antoni Czarnocki. Sowieci spalili wówczas zabytkowy dwór o wyróżniającej się architekturze kresowej. Rodzina Czarnockich wyróżniała się w pracy konspiracyjnej na rzecz Armii Krajowej, udzielała pomocy zbiegom, w tym Żydom i jeńcom sowieckim. Pomordowana rodzina spoczywa na lokalnym cmentarzu.

Do 4 kwietnia 2017 centrum administracyjne sielsowietu woroneckiego.

Obiekty

Siedziba parafii prawosławnej (pw. św. Eufrozyny Połockiej) i rzymskokatolickiej (pw. św. Anny).

Miejscowość stanowi ośrodek niewielkiego przemysłu spożywczego.

Zabytki

  • barokowy kościół Św. Anny, 1773
  • browar, 1898
  • cmentarz katolicki
  • park z XVIII wieku wokół zniszczonego dworu Lubańskich

Inne obiekty

  • cerkiew pw. św. Eufrozyny Połockiej, 2006

Przypisy

  1. Liczby ludności miejscowości obwodu grodzieńskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku. (ros.).
  2. Kazimierz Krajewski, Nekropolie akowskie na Nowogródczyźnie i Grodzieńszczyźnie, w: Biuletyn IPN, nr 11/2020, s. 23, ISSN 1641-9561
  3. 1 2 ХРАМ В ЧЕСТЬ ПРЕПОДОБНОЙ ЕВФРОСИНИИ ПОЛОЦКОЙ. eparhia.by. [dostęp 2021-01-15]. (ros.).
  4. Grodnienskaja obłast′. Ekonomiczeskaja karta. W: pod red. R. A. Żmojdiaka: Gieografija Biełarusi. Atłas. 10 kłass. s. 59.

Bibliografia

  • pod red. R. A. Żmojdiaka: Gieografija Biełarusi. Atłas. 10 kłass. Mińsk: RUP "Biełkartografija", 2009, s. 64. ISBN 978-985-508-168-6. (ros.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.