| Rallus longirostris | |||
| Boddaert, 1783 | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
wodnik długodzioby | ||
| Podgatunki | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ) | |||
| Zasięg występowania | |||
Wodnik długodzioby (Rallus longirostris) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny chruścieli (Rallidae), zamieszkujący wybrzeża i przybrzeżne wyspy północno-zachodniej, północnej i wschodniej części Ameryki Południowej oraz Ameryki Środkowej. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka
Dawniej wodnik długodzioby był uznawany za jeden gatunek z: wodnikiem cienkodziobym (R. tenuirostris), kalifornijskim (R. obsoletus), królewskim (R. elegans) i karolińskim (R. crepitans).
Obecnie Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) wyróżnia następujące podgatunki R. longirostris:
- R. l. phelpsi Wetmore, 1941 – skrajnie północno-wschodnia Kolumbia, północno-zachodnia Wenezuela
- R. l. dillonripleyi Phelps Jr & Aveledo, 1987 – wybrzeże północno-wschodniej Wenezueli
- R. l. margaritae J. T. Zimmer & Phelps, 1944 – wyspa Margarita (Wenezuela)
- R. l. pelodramus Oberholser, 1937 – Trynidad
- R. l. longirostris Boddaert, 1783 – wybrzeża Gujany, Surinamu i Gujany Francuskiej
- R. l. crassirostris Lawrence, 1871 – wybrzeża Brazylii
- R. l. cypereti Taczanowski, 1878 – wybrzeża Pacyfiku od południowo-zachodniej Kolumbii do północno-zachodniego Peru
- R. l. berryorum Maley et al., 2016 – wybrzeża zachodniego Hondurasu, być może do zachodniej Nikaragui i północno-zachodniej Kostaryki
Opis
Długość ciała około 33 cm, masa ciała 260–310 g. Z wierzchu pióra oliwkowe lub szarobrązowe z ciemnymi kreskami. Policzki szare. Boki z szarymi i białymi prążkami. Pokrywy podogonowe białe. U podgatunku z wybrzeży Atlantyku gardło i pierś szarobrązowe. Ptaki z wybrzeży Pacyfiku z rdzawym gardłem i piersią: intensywniej ubarwione niż podgatunek atlantycki. Dziób pomarańczowo-czarny, długi i lekko zakrzywiony.
Najgłośniejszy o zmroku, kiedy wyrusza na żerowanie na mulistych płyciznach.
Zasięg, środowisko
Słone i półsłone mokradła, przybrzeżne mokradła porośnięte namorzynami; nad Pacyfikiem i Atlantykiem w północno-zachodniej, północnej i wschodniej części Ameryki Południowej oraz w Ameryce Środkowej.
Status
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje wodnika długodziobego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). Według szacunków organizacji Wetlands International z 2014 roku, liczebność światowej populacji przekracza 20 tysięcy osobników. Globalny trend liczebności populacji oceniany jest jako spadkowy ze względu na konwersję przez człowieka siedlisk namorzynowych i mokradeł.
Przypisy
- ↑ Rallus longirostris, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 BirdLife International, Rallus longirostris, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2017, wersja 2016-3 [dostęp 2017-03-17] (ang.).
- ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Rallidae Rafinesque, 1815 - chruściele - Rails and coots (wersja: 2020-03-14). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-03-31].
- 1 2 3 Taylor, B. & Christie, D.A.: Mangrove Rail (Rallus longirostris). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [dostęp 2020-03-31].
- ↑ F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.): Flufftails, finfoots, rails, trumpeters, cranes, limpkin. IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-03-31]. (ang.).
Bibliografia
- Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia, nagrania głosów i krótkie filmy. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).