Wołówka – nieistniejące obecnie targowisko, które do 1944 znajdowało się w rejonie ulic Pokornej i Stawek w Warszawie.
Było jednym z najbardziej znanych targowisk żydowskich w stolicy. Jego nazwa pochodzi od pierwszej lokalizacji przy ul. Wałowej. W gwarze warszawskiej nazwa tej ulicy była często przeinaczana na „Wołową”.
Opis
Targowisko zostało założone w XVIII wieku w rejonie ulic Wałowej i Franciszkańskiej. W pierwszej połowie XIX wieku rozwinął się tam handel tanią odzieżą, chętnie kupowaną przez biedotę. Później stało się znane z handlu odzieżą używaną (starzyzną).
W 1891 handel starzyzną przeniesiono na teren dawnego placu Broni, w rejon ul. Pokornej i Stawek. W 1900 wzniesiono tam długi drewniany budynek, w którym mieściło się 46 sklepów. Obok straganów na targowisku działały również niewielkie warsztaty rzemieślnicze. Dostawcami surowca byli domokrążni żydowscy handlarze starzyzną, tzw. handełesi. Z powodu oferowania towarów najgorszego gatunku, w okresie międzywojennym nazwa targowiska stała się synonimem skrajnej nędzy.
W 1940 Wołówka znalazła się poza gettem. Handlowano tam głównie szmuglowaną do miasta żywnością oraz używaną odzieżą. Targowisko było miejscem obław przeprowadzanych przez niemiecką policję.
Targowisko działało do powstania warszawskiego w 1944. Nie zostało reaktywowane po zakończeniu wojny.
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 3 Jarosław Zieliński, Jerzy S. Majewski: Spacerownik po żydowskiej Warszawie. Warszawa: Agora SA i Muzeum Historii Żydów Polskich, 2014, s. 76. ISBN 978-83-268-1283-5.
- 1 2 3 Bronisław Wieczorkiewicz: Gwara warszawska dawniej i dziś. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1974, s. 229.
- 1 2 3 4 5 6 7 Jarosław Zieliński, Jerzy S. Majewski: Spacerownik po żydowskiej Warszawie. Warszawa: Agora SA i Muzeum Historii Żydów Polskich, 2014, s. 77. ISBN 978-83-268-1283-5.
- ↑ Jan Bystroń: Warszawa. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1977, s. 276.
- ↑ Ryszard Mączewski: Warszawa między wojnami. Łódź: Księży Młyn, 2009, s. 89. ISBN 978-83-61253-51-8.
- ↑ Bronisław Wieczorkiewicz: Gwara warszawska dawniej i dziś. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1974, s. 230.
- ↑ Tomasz Szarota: Okupowanej Warszawy dzień powszedni. Studium historyczne. Warszawa: Czytelnik, 2010, s. 228. ISBN 978-83-07-03239-9.
- ↑ Tomasz Szarota: Okupowanej Warszawy dzień powszedni. Studium historyczne. Warszawa: Czytelnik, 2010, s. 201. ISBN 978-83-07-03239-9.
- ↑ Bronisław Wieczorkiewicz: Gwara warszawska dawniej i dziś. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1974, s. 234.