Witosław Porczyński
pułkownik dyplomowany kawalerii
Data i miejsce urodzenia

12 czerwca 1892
Ciechanów

Data i miejsce śmierci

3 lutego 1981
Warszawa

Przebieg służby
Lata służby

1918–1939

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

Dowództwo Jednostek Wojska w Wielkiej Brytanii

Stanowiska

szef sztabu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
bitwa pod Gorlicami
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Witosław Antoni Porczyński (ur. 12 czerwca 1892 w Ciechanowie, zm. 3 lutego 1981 w Warszawie) – pułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 12 czerwca 1892 w Ciechanowie, ówczesnym mieście powiatowym guberni płockiej, w rodzinie Jana, inżyniera technologa, i Leontyny z Chmielińskich, nauczycielki.

Podczas I wojny światowej uczestniczył w bitwie pod Gorlicami. W 1918 jako oficer służył w szeregach 3 pułku ułanów w ramach I Korpusu Polskiego w Rosji.

Z dniem 4 listopada 1918 został przydzielony do 3 pułku ułanów. 1 marca 1919 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej z zatwierdzeniem posiadanego stopnia rotmistrza ze starszeństwem z dniem 7 listopada 1918. W szeregach 3 pułku ułanów wziął udział w wojnie z bolszewikami.

W 1921 został przydzielony do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza dwuletniego kursu normalnego 1921–1923. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 85. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii), a jego oddziałem macierzystym był nadal 3 pułk ułanów. 1 października 1923, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Departamentu II Ministerstwa Spraw Wojskowych. 12 kwietnia 1927 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 i 10. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W listopadzie tego roku został przeniesiony z Oddziału I Sztabu Generalnego do 10 pułku ułanów w Białymstoku na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W listopadzie 1928 został mianowany dowódcą tego pułku i pełnił to stanowisko do lutego 1938. 10 grudnia 1931 został awansowany na pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 i 2. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W Białymstoku mieszkał w budynku na terenie koszar przy ul. Kawaleryjskiej 70/3. W marcu 1938 został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie na stanowisko szefa sztabu.

W czasie kampanii wrześniowej był szefem sztabu etapów Armii „Kraków”. W marcu 1943 był szefem sztabu Dowództwa Jednostek Wojska w Wielkiej Brytanii.

Po wojnie w okresie PRL uczestniczył w uroczystościach rocznicowych 10 pułku Ułanów Litewskich.

Zmarł 3 lutego 1981. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 141-1-5).

Był żonaty z Ireną z Wallmanów (ok. 1902–1980), z którą miał trzy córki: Marię Janinę Ulatowską (1924–2002), Annę Kazimierę Dajewską (1926–1967), więźniarkę KL Auschwitz i Bergen-Belsen, ofiarę eksperymentów pseudomedycznych, i Zofię Teresę (ur. 1932).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
  2. ↑ Znaczenie bitwy Tarnowsko - Gorlickiej określanej w najnowszych opracowaniach popularyzatorskich jako Małe Verdun. dunajecbiala.pl. [dostęp 2015-03-01].
  3. ↑ 1918, Bobrujsk, Rosja. I Korpus Polski, kadra oficerska 3 Pułku Ułanów. karta.org.pl. [dostęp 2015-03-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2 kwietnia 2015)].
  4. ↑ Dz. Rozk. MSWojsk. ↓, nr 29 z 1919 roku, poz. 932.
  5. ↑ Dz. Rozk. MSWojsk. ↓, nr 27 z 1919 roku, poz. 868.
  6. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 605, 677, 1501.
  7. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 157.
  8. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 63 z 27 września 1923 roku, s. 586.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 17, 547, 599.
  10. ↑ Lista oficerów SG 1925 ↓, s. 12.
  11. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 20 kwietnia 1927 roku, s. 118.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 27 z 29 listopada 1927 roku, s. 346.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 299, 338.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 29 stycznia 1929 roku, s. 9.
  15. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 140, 637.
  16. ↑ Dobroński i Filipow 1992 ↓, s. 18.
  17. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 11 grudnia 1931 roku, s. 395.
  18. ↑ Tradycje. Wojewódzki Sztab Wojskowy w Białymstoku. [dostęp 2019-04-26]..
  19. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 126, 542.
  20. ↑ Alicja Zielińska: Koło Żołnierzy 10. Pułku Ułanów Litewskich i Ich Rodzin. poranny.pl, 11 listopada 2011. [dostęp 2015-03-02].
  21. ↑ Nekrologi Warszawskie. Informacja O Zmarłych: Witosław Porczyński. nekrologi-baza.pl. [dostęp 2015-03-02].
  22. ↑ Cmentarz Stare Powązki: IRENA PORCZYŃSKA, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2022-04-06].
  23. ↑ Kolekcja ↓, s. 2.
  24. ↑ Program „Straty osobowe i ofiary represji pod okupacją niemiecką”. Fundacja „Polsko-Niemieckie Pojednanie”. [dostęp 2024-03-13].
  25. ↑ M.P. z 1938 r. nr 258, poz. 592.
  26. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938, s. 3.
  27. ↑ M.P. z 1925 r. nr 262, poz. 1084.
  28. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 140.
  29. 1 2 Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 299.
  30. ↑ M.P. z 1929 r. nr 123, poz. 302.
  31. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 29 maja 1929, s. 161–162.
  32. ↑ M.P. z 1934 r. nr 6, poz. 12.
  33. 1 2 Kolekcja ↓, s. 3.
  34. ↑ Sveriges statskalender / 1940. Bihang, s. 21

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.