Witold Zachariasz Wolfram
kapitan administracji
Data i miejsce urodzenia

5 listopada 1895
Warszawa

Data i miejsce śmierci

kwiecień 1940
Charków

Przebieg służby
Lata służby

1914–1940

Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego
Wojsko Polskie

Formacja

I Korpus Polski

Jednostki

KRU Warszawa M. III

Stanowiska

kierownik referatu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa

Odznaczenia

Witold Zachariasz Wolfram (ur. 5 listopada 1895 w Warszawie, zm. w kwietniu 1940 w Charkowie) – kapitan administracji Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 5 listopada 1895 w Warszawie, w rodzinie Juliana i Ludwiki z Wojciechowskich. W 1914 ukończył naukę i zdał maturę w Gimnazjum Edwarda Rontalera w Warszawie. W październiku 1915 został wcielony do armii rosyjskiej. 1 lutego 1916 ukończył wojenny kurs oficerski. Walczył na froncie niemieckim. W październiku 1917 przeszedł do I Korpusu Wschodniego i został przydzielony do 6 pułku strzelców polskich. Walczył z bolszewikami w rejonie Bobrujska i Osipowicz.

W sierpniu 1919 wstąpił do Wojska Polskiego i został przydzielony do 12 pułku piechoty, a później przeniesiony do 3 pułku strzelców podhalańskich. W jednostce walczył w wojnie polsko-bolszewickiej, za swoje czyny został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 3 psp. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1558. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później, w tym samym roku, został przeniesiony do 21 pułku piechoty w Warszawie na stanowisko dowódcy kompanii. W 1924 został przesunięty na stanowisko oficera materiałowego, a dwa lata później na stanowisko komendanta powiatowego Przysposobienia Wojskowego. Od 15 lutego do 31 października 1928 był przydzielony z macierzystego pułku do Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych. W marcu 1931 został przeniesiony do PKU Warszawa Miasto III na stanowisko kierownika I referatu. 1 września 1938 PKU Warszawa Miasto III została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Warszawa Miasto III, a zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę „kierownik I referatu ewidencji”. W 1939 w dalszym ciągu pełnił służbę na tym stanowisku.

W końcu 1939 dostał się do niewoli sowieckiej i 1940 zamordowany przez NKWD w Charkowie i pochowany w bezimiennej mogile zbiorowej. Obecnie jego szczątki spoczywają w Piatichatkach na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na liście straceń, poz. 493.

5 października 2007 Minister Obrony Narodowej awansował go pośmiertnie na stopień majora. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Był żonaty z Aleksandrą z Łupinowiczów, z którą miał syna Tadeusza ps. „Okularnik” (ur. 9 stycznia 1925, zm. 29 lipca 2019), kaprala podchorążego Narodowych Sił Zbrojnych, uczestnika powstania warszawskiego, żołnierza plutonu „Truka” w kompanii „Bradla” batalionu AK „Miłosz”.

Ordery i odznaczenia

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
  2. ↑ Polak (red.) 1991 ↓, s. 159.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 Kolekcja ↓, s. 4.
  4. 1 2 3 4 Kolekcja ↓, s. 3.
  5. ↑ Banaszek, Roman i Sawicki 2000 ↓, s. 322.
  6. ↑ Kolekcja ↓, s. 3, 4.
  7. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 64.
  8. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 185, 418.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 174, 361.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 37, 195.
  11. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 4 z 20 lutego 1928, s. 37.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 24 lipca 1928, s. 233.
  13. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928, s. 372.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 26 marca 1931, s. 97.
  15. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 44, 525.
  16. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 291, 859.
  17. ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  18. ↑ Kolekcja ↓, s. 2.
  19. ↑ Tadeusz Wolfram. Muzeum Powstania Warszawskiego. [dostęp 2022-11-26].
  20. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 43 z 27 grudnia 1921, s. 1723.
  21. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 44.
  22. ↑ M.P. z 1934 r. nr 6, poz. 12.
  23. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938, s. 40.
  24. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 37.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.