Witold Doliwa-Andruszewicz

Witold Doliwa-Andruszewicz (<1934)
pułkownik artylerii
Data i miejsce urodzenia

16 czerwca 1890
Barszczowice

Data i miejsce śmierci

20 września 1939
Tułowice, Polska

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Jednostki

16 Dywizja Piechoty

Stanowiska

dowódca artylerii dywizyjnej

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Witold Tadeusz Andruszewicz-Doliwa (ur. 16 czerwca 1890 w Barszczowicach, zm. 20 września 1939 w Tułowicach) – pułkownik artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 16 czerwca 1890 w Barszczowicach, w ówczesnym powiecie lwowskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Bolesława i Marii z d. Lachman.

W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej Armii. Jego oddziałem macierzystym był Pułk Armat Polowych Nr 29, w 1916 przemianowany na Pułk Armat Polowych Nr 2, a dwa lata później na Pułk Artylerii Polowej Nr 2. W czasie służby w c. i k. Armii awansował na podporucznika ze starszeństwem z 1 stycznia 1916, a później porucznika ze starszeństwem z 1 lutego 1918 w korpusie oficerów rezerwy artylerii polowej i górskiej.

3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 143. lokatą w korpusie oficerów artylerii, a jego oddziałem macierzystym był 11 pułk artylerii polowej. W 1924 roku dowodził III dywizjonem 11 pułku artylerii polowej w Stanisławowie. 31 października 1927 roku został przesunięty ze stanowiska dowódcy dywizjonu na stanowisko kwatermistrza. W kwietniu 1928 roku został przeniesiony z 11 pap do 25 pułku artylerii polowej w Kaliszu na stanowisko dowódcy III dywizjonu. 23 stycznia 1929 roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929 roku i 4. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 27 kwietnia 1929 roku został przeniesiony do 3 pułku artylerii polowej Legionów w Zamościu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 28 czerwca 1933 roku ogłoszono jego przeniesienie do 16 pułku artylerii lekkiej w Grudziądzu na stanowisko dowódcy pułku. Obowiązki dowódcy pułku łączył z funkcją prezesa tamtejszego oddziału Polskiego Związku Zachodniego. Na stopień pułkownika został awansowany ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1936 roku i 3. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 9 listopada 1938 roku został dowódcą artylerii dywizyjnej 16 Dywizji Piechoty w Grudziądzu.

Na tym stanowisku walczył w kampanii wrześniowej 1939 roku. 20 września poległ w bitwie nad Bzurą, w nocnym natarciu w okolicach Tułowic. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera 10B-6-7).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ W Rocznikach Oficerskich z 1924, 1928 i 1932 r. figuruje jako Witold Tadeusz Andruszewicz.
  2. 1 2 Kolekcja VM ↓, s. 1.
  3. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. WBH. [dostęp 2021-05-03]..
  4. 1 2 Kolekcja VM ↓, s. 3.
  5. 1 2 3 Kolekcja VM ↓, s. 4.
  6. ↑ Ranglisten 1917 ↓, s. 869, 902.
  7. ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 1078, 1127.
  8. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 191.
  9. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 31 października 1927 roku, s. 327.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 146.
  11. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 24 stycznia 1929 roku, s. 3.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 27 kwietnia 1929 roku, s. 122.
  13. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 28 czerwca 1933 roku, s. 134.
  14. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 157.
  15. ↑ Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  16. ↑ M.P. z 1937 r. nr 260, poz. 410 „za zasługi w służbie wojskowej”.
  17. 1 2 Ranglisten 1918 ↓, s. 1127.

Bibliografia

  • Andruszewicz Witold Tadeusz. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari; sygn. I.482.40-3073 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-12-15].
  • Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1917. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1917. (niem.).
  • Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1918. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1918. (niem.).
  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2016-02-15].
  • Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
  • Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 657, 739.
  • Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 399, 452.
  • Rocznik Oficerski 1932, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932, s. 177, 671.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik Oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.