Witold Antoni Żarski herbu Starykoń (ur. 16 stycznia 1899 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 1940 w Charkowie) – kapitan geograf Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys

Wywodził się ze starej rodziny ziemiańskiej. Był synem lekarza i farmaceuty Józefa Żarskiego h. Starykoń (1853–1917) i Józefy z Psarskich h. Jastrzębiec (1860–1940). Jego braćmi byli Tadeusz – działacz socjalistyczny i komunistyczny, zamordowany w ZSRR w czasie czystek stalinowskich oraz Mieczysław – ofiara ukraińskich nacjonalistów.

Jako nastolatek wstąpił do Legionów Polskich. W czasie walk w latach 1918–1921 służył w 5 pułku ułanów. Odznaczony Krzyżem Walecznych. Po zakończeniu działań wojennych pozostał w służbie wojskowej. Ukończył Oficerską Szkołę Wojsk Taborowych, służył w 4 dywizjonie taborów. W 1927 roku ukończył Oficerską Szkołę Topografów, po której pracował jako topograf w Wojskowym Instytucie Geograficznym. We wrześniu 1939 roku dostał się do niewoli sowieckiej, trafił do obozu w Starobielsku. Zamordowany wiosną 1940 w siedzibie NKWD w Charkowie. Jego szczątki spoczywają na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach.

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majora. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczenia

• Krzyż Niepodległości (15 kwietnia 1932)
• Krzyż Walecznych
• Srebrny Krzyż Zasługi (22 maja 1939)
• Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
• Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
• Odznaka „Znak Pancerny”
• Państwowa Odznaka Sportowa
• Medal Zwycięstwa (Médaille Interalliée)

Upamiętnienie

17 kwietnia 2016 roku jego osoba została upamiętniona tabliczką przy pomniku ofiar terroru sowieckiego w latach 1939–1956 w Piotrkowie Trybunalskim.

Przypisy