Witiaź (ros. Витязь; pol. „rycerz”) – radziecki przegubowy transporter wojskowy z okresu zimnej wojny, produkowany seryjnie od roku 1982.

Wstępne projekty transportera Witiaź powstały już na początku lat 70. W 1971 zaprojektowano dwa typy transporterów o nazwach DT-LP i DT-L. Na początku lat 80. ukończone zostały trzy modele w wersjach DT-10P, DT-20P i DT-30. Testowanie nowych pojazdów odbywało się głównie w trudnych warunkach na Syberii oraz Dalekim Wschodzie. Obecnie transportery Witiaź służą w bazach na Antarktydzie i Arktyce. Transportery "Witiaź" poruszają się na dwóch zestawach gąsienic oraz posiadają wielopaliwowy, 12-cylindrowy silnik o mocy 710 KM. Dodatkowo konstrukcja gąsienicowa pozwala na kontynuowanie dalszej jazdy nawet po przerwaniu połowy trakcji gąsienicowej.

Użycie militarne

Transportery Witiaź obecnie używane są przez wojska Federacji Rosyjskiej głównie do transportu amunicji, wyposażenia wojskowego i instalacji systemów zbrojeniowych.

Przypisy