| Wirszuł Lizdejki | |
| Rodzina |
|
|---|---|
| Ojciec | |
| Matka | |
| Żona | |
| Dzieci | |
Wirszuł, znany również jako Wirszyłło (żył w XIV w.) – książę (kniaź) wielkolitewski, uważany za przodka Radziwiłłów.
Nosił nazwisko patronimiczne Lizdejki.
Życiorys
Władysław Semkowicz, po przeszukaniu związanej z potomkami Wirszuła okolicy Kiernowa, odnalazł pod samą miejscowością, osadę Wirszuliszki, niewątpliwie pozostającej w związku z Wirszułem. Wykrycie tej miejscowości nie tylko stwierdza historyczność dotychczas legendarnego Wirszuła, ale wprowadza go bezpośrednio w związek z Kiernowem, który był silnie związanym z historią rodu Radziwiłłów i Ościkowiczów.
Powyższy domysł okazuje się mieć poparcie w źródłach historycznych, wskutek odnalezionego przez Dr Antoniego Prochaskę dokumentu Olgierda Giedyminowicza, pochodzącego z 1359 roku. W dokumencie tym pośród podpisanych świadków, występuje „kniaź Wirszuł Lizdejki”. Znalezisko było następnie opublikowane przez Prochostkę w Kwartalniku Historycznym z 1904 roku.
Istnienie Wirszuła, jako postaci historycznej, związanej, z Kiernowem, początkowo wykryły badania topograficzne. Dokument Olgierda Giedyminowicza nie tylko potwierdza wyniki tych badań, ale przynosi nowe, bardzo ciekawe dwa szczegóły, uzupełniające nasze wiadomości o Wirszule. Przede wszystkiem wymienia jako ojca jego Lizdejkę, ze względu na popularne wówczas na Litwie nazwiska patronimiczne, czyli nazwiska utworzone na podstawie imienia ojca. Drugim szczegółem jest fakt, że w dokumencie Olgierda, Wirszuł nosi tytuł kniazia (co ma później wpływ na tradycję Radziwiłłów o ich książęcym pochodzeniu).
Życie prywatne
Wirszuł był synem Lizdejki. Z nieznaną z imienia żoną miał syna, Syrpucia.
Jego potomkowie mieli być twórcami takich rodów jak Sudymontowicze, Ościkowicze i Radziwiłłowie.
Genealogia
Genealogia rodzinna została utworzona na podstawie fragmentu Władysława Semkowicza w Roczniku Polskiego Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie.
| Radziwiłł Ościkowicz | Radziwiłłowie | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Stanisław Ościkowicz | Ościkowicze | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Michał Ościkowicz | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Krystyn Ościk | Bartłomiej Ościkowicz | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Lizdejko | Wirszyłło | Syrpuć | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorgi | Sudymunt Dorgiewicz | Sudymuntowicze | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Taliat | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wigajło | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Gintowt | Dziewiałtowscy | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Oprócz zawartych w drzewie genealogicznym rodzin wielkolitewskich, Wojciech Kojałowicz wymienia w swych pracach szereg innych rodzin, łącząc je z rodem Krystyna Ościka (tj. Skop, Możejko, Sirewicz, Narbut, Piećko, Sokół, Wojna i in.), jednakże źródła współczesne nie dają żadnego oparcia do genealogicznego powiązania z nim tych rodzin.
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 3 4 Semkowicz 1921b ↓, s. 44.
- 1 2 3 4 5 Semkowicz 1921a ↓, s. 44.
- ↑ Semkowicz 1921 ↓, s. 47.
- ↑ Semkowicz 1921 ↓, s. 46.
Bibliografia
- Władysław Semkowicz, Rocznik Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie. 1920, t. V, Lwów: Towarzystwo Heraldyczne we Lwowie, 1921, s. 137.
- Władysław Semkowicz, Tradycja o kniaziowskiem pochodzeniu Radziwiłłów w świetle krytyki historycznej, Lwów: Drukarnia Jakubowskiego i Sp., 1921, s. 25.