Wincenty Kowalski
generał brygady
Data i miejsce urodzenia

11 września 1892
Warszawa, Królestwo Polskie

Data i miejsce śmierci

29 listopada 1984
River Forest, Illinois, USA

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Formacja

Legiony Polskie

Jednostki

8 Dywizja Piechoty
1 Dywizja Piechoty Legionów

Stanowiska

dowódca dywizji piechoty

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
II wojna światowa

Późniejsza praca

dyrektor wykonawczy Instytutu Józefa Piłsudskiego

Odznaczenia

Wincenty Kowalski (ur. 11 września 1892 w Warszawie, zm. 29 listopada 1984 w River Forest) – generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys

Pochodził z warszawskiej rodziny rzemieślniczej. Po ukończeniu Szkoły im. Konarskiego oraz Szkoły Wawelberga i Rotwanda w Warszawie wyjechał i ukończył studia na Wydziale Maszyn Politechniki w Liège (Belgia) na wydziale budowy maszyn. Od 1905 brał udział w ruchu niepodległościowym, członek Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckiego. Ukończył szkołę podoficerską oraz kurs oficerski Związku Strzeleckiego w Oleandrach.

W okresie sierpień 1914 – lipiec 1917 w Legionach. 6 sierpnia 1914 wymaszerował z Krakowa w składzie IV plutonu 1 Kompanii Kadrowej. Do lipca 1917 pełnił służbę w 1 pułku artylerii Legionów, a po kryzysie przysięgowym, został internowany w Beniaminowie.

Od listopada 1918 w Wojsku Polskim. Wziął udział w wojnie z Ukraińcami i bolszewikami dowodząc 3 baterią, a następnie (od 20 sierpnia 1919) dywizjonem 1 pułku artylerii polowej Legionów i II batalionem 5 pułku piechoty Legionów (od 15 sierpnia 1920).

W latach 1921–1923 był słuchaczem II Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Z dniem 1 października 1923, po ukończeniu kursu i uzyskaniu tytułu naukowego oficera Sztabu Generalnego, otrzymał przydział do Inspektoratu Armii Nr I w Wilnie na stanowisko I referenta. Z dniem 1 marca 1926 został przeniesiony do kadry oficerów artylerii z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Biura Ścisłej Rady Wojennej w Warszawie na stanowisko szefa wydziału. W listopadzie tego roku został zatwierdzony na stanowisku zastępcy szefa Oddziału III Sztabu Generalnego w Warszawie. W kwietniu 1928 został mianowany szefem Oddziału III Sztabu Generalnego. W listopadzie tego roku został przeniesiony do składu osobowego inspektora armii, generała dywizji Tadeusza Piskora. W październiku 1930 został przeniesiony do Dowództwa Obszaru Warownego „Wilno” w Wilnie na stanowisko zastępcy dowódcy. W 1934 roku został mianowany II dowódcą piechoty dywizyjnej 19 Dywizji Piechoty w Wilnie. W maju 1937 roku objął dowództwo 8 Dywizji Piechoty w twierdzy Modlin. 28 stycznia 1938 roku prezydent RP zwolnił go ze stanowiska dowódcy 8 DP i mianował dowódcą 1 Dywizji Piechoty Legionów w Wilnie, którą dowodził w czasie kampanii wrześniowej. Od 3 września dowódca GO „Wyszków”. 24 września pod Tarnawatką dostał się do niewoli niemieckiej. Wojnę spędził w obozie jenieckim Oflag VII A Murnau. Po uwolnieniu z niewoli został przyjęty do Polskich Sił Zbrojnych.

W maju 1946, po demobilizacji, wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie prowadził wśród Polonii i w środowisku kombatantów ożywioną działalność. Był między innymi prezesem Rady Stowarzyszenia Polskich Kombatantów, prezesem Polskiej Bratniej Pomocy i członkiem Stowarzyszenia Weteranów Armii Polskiej. W latach 1956–1963 był dyrektorem Instytutu Józefa Piłsudskiego.

Zmarł 29 listopada 1984 w River Forest. 6 września 1986, zgodnie z wolą zmarłego, jego prochy zostały złożone na cmentarzu wojskowym w Kałuszynie.

Awanse

  • chorąży – 15 grudnia 1915
  • podporucznik – 1 listopada 1916
  • porucznik – 1918
  • kapitan – 1919
  • major – 1920
  • podpułkownik – 3 maja 1922 zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 83. lokatą w korpusie oficerów artylerii
  • pułkownik – 1 stycznia 1928 ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 10. lokatą w korpusie oficerów artylerii
  • generał brygady – ze starszeństwem z dniem 19 marca 1939 roku i 9. lokatą w korpusie generałów

Order i odznaczenia

Uwagi

  1. ↑ W ewidencji Wojska Polskiego figurował jako „Wincenty I Kowalski”, w celu odróżnienia od innego oficera noszącego to samo imię i nazwisko.

Przypisy

  1. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 429.
  2. 1 2 Strzałkowski 1990 ↓, s. 786.
  3. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 63 z 27 września 1923 roku, s. 585.
  4. ↑ Lista oficerów SG 1925 ↓, s. 8.
  5. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 marca 1926 roku, s. 96.
  6. 1 2 3 4 5 Stawecki 1994 ↓, s. 175.
  7. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 51 z 30 listopada 1926 roku, s. 419.
  8. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 132.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 429, 448.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 332.
  11. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 14.
  12. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 175. 483.
  13. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 254.
  14. ↑ Pismo szefa Biura Personalnego MSWojsk. L. 166/tj. II-1 z 28 stycznia 1928 roku.
  15. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 530.
  16. ↑ Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce
  17. 1 2 Lista starszeństwa 1917 ↓, s. 38.
  18. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 188.
  19. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 2 stycznia 1928 roku, s. 2.
  20. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 6.
  21. ↑ Łukomski G., Polak B., Suchcitz A., Kawalerowie Virtuti Militari 1792–1945, Koszalin 1997, s. 370.
  22. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 26 lutego 1921 roku, s. 341.
  23. ↑ Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 28, Nr 5 z 31 grudnia 1973.
  24. ↑ M.P. z 1931 r. nr 132, poz. 199 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  25. ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 631 „za zasługi na polu organizacji i wyszkolenia wojska”.
  26. 1 2 Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 175.
  27. ↑ Marek Zielinski, Wincenty Kowalski [online], pilsudski.org [dostęp 2022-06-21] (pol.).
  28. ↑ M.P. z 1933 r. nr 64, poz. 82 „za zasługi na polu organizacji i wyszkolenia wojska”.
  29. ↑ 6 sierpień: 1914–1934, Warszawa: Zarząd Główny Związku Legjonistów Polskich, 1934, s. 20.
  30. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 6 sierpnia 1929 roku, s. 238.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.