Wilhelm Seidl
Data i miejsce urodzenia

1850
Grybów

Data i miejsce śmierci

3 maja 1915
Kraków

Miejsce spoczynku

cmentarz Rakowicki w Krakowie

Zawód, zajęcie

sędzia

Odznaczenia

Wilhelm Seidl (ur. 1850 w Grybowie, zm. 3 maja 1915 w Krakowie) – c. k. radca dworu, sędzia.

Życiorys

Urodził się w 1850 w Grybowie. Jego bratem był Wacław Seidl (1867-1939), lekarz.

Ukończył studia prawnicze. W okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej wstąpił do służby sądowniczej. Początkowo pracował w rodzinnym Grybowie, a od 1892 w Krakowie. Był sekretarzem sądowym w Krakowie, po czym we wrześniu 1897 został mianowany c. k. radcą sądu krajowego w Krakowie. Został wybrany na czteroletnią kadencję od 4 grudnia 1901 wiceprzewodniczącym dla trybunału sądu przysięgłych przy c. k. sądzie obwodowym w Rzeszowie (przewodniczącym został Leonard Łukaszewski). Przez pewien czas był wiceprezydentem sądu cywilnego w Rzeszowie. Do 1906 był wiceprezydentem Sądu Krajowego cywilnego w Krakowie. Do początku 1906 był tymczasowo przydzielony do Ministerstwa Sprawiedliwości, pracując na stanowisku kierownika Referatu Spraw Administracyjnych i Osobowych dla Zachodniej Galicji, po czym został mianowany prezydentem Sądu Obwodowego w Rzeszowie (jako następca L. Łukaszewskiego). Publikował w czasopiśmie „Reforma Sądowa”.

W maju 1899 został wybrany członkiem zarządu Towarzystwa Szkoły Ludowej w Krakowie. Był wybierany prezesem Towarzystwa Kasynowego w Rzeszowie 21 stycznia 1901, 31 stycznia 1902 (wiceprezesem wybierany Jan Karol Całczyński). W 1902 był członkiem wydziału gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastyczne „Sokół” w Rzeszowie oraz był ojcem chrzestnym sztandaru. Był także prezesem Rady Opiekuńczej.

W 1914 został odznaczony Orderem Leopolda.

Zmarł 3 maja 1915 w Krakowie w wieku 66 lat. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie 6 maja 1915 (kwatera 1). Pogrzebowi przewodniczył ks. biskup Nowak.

Jego żoną była Wanda, ich dziećmi byli Stanisław Helena (po mężu Mendlowska), Anna.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Nowi prezydenci sądów. „Nowości Illustrowane”. Nr 15, s. 7-8, 14 kwietnia 1906.
  2. ↑ Krzysztof Brożek: Wacław Seidl. ipsb.nina.gov.pl. [dostęp 2017-06-28].
  3. ↑ Część urzędowa. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 209 z 14 września 1897.
  4. ↑ Streszczenie przepisów. „Reforma Sądowa”, s. 217, Nr 9 i 10 z 1897.
  5. ↑ Obwieszczenie. „Gazeta Lwowska”, s. 9, Nr 256 z 7 listopada 1901.
  6. ↑ Nowy rzecznik spraw polskich w Wiedniu. „Nowości Illustrowane”. Nr 15, s. 8, 14 kwietnia 1906.
  7. ↑ Adam Redzik: „Reforma Sądowa”. Od miesięcznika poświęconego nowym ustawom procesowym do organu Krajowego Związku Sędziów (10). palestra.pl. [dostęp 2016-03-18].
  8. ↑ Kronika. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 117 z 25 maja 1899.
  9. ↑ Kronika. Z Kasyna. „Głos Rzeszowski”. 27, s. 4, 27 stycznia 1901.
  10. ↑ Kronika. Z towarzystwa kasynowego w Rzeszowie. „Głos Rzeszowski”. 5, s. 2, 2 lutego 1902.
  11. ↑ Sprawozdanie z czynności Wydziału Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół" w Rzeszowie za rok 1910. Rzeszów: 1911, s. 36, 39.
  12. ↑ Kronika. Odznaczenie. „Głos Rzeszowski”, s. 3, Nr 2 z 22 lutego 1914.
  13. ↑ Nekrolog. Wilhelm Seidl. „Czas”, s. 3, Nr 240 z 4 maja 1915.
  14. ↑ Kronika. Kronika żałobna. „Głos Rzeszowski”, s. 3, Nr 2 z 2 stycznia 1916.
  15. ↑ Lista osób zasłużonych pochowanych na Cmentarzu Rakowickim (1803–1939). W: Karolina Grodziska–Ożóg: Cmentarz Rakowicki w Krakowie. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1987, s. 137. ISBN 83-08-01428-3.
  16. ↑ Spis osób pochowanych na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie. cmentarium.sowa.website.pl. [dostęp 2016-03-19].
  17. ↑ Pogrzeb ś.p. Wilhelma Seidla, Czas s.2 nr 244 z 6 maja 1915 [online].
  18. ↑ Od Administracyi „Czasu”. „Czas”, s. 3, Nr 240 z 4 maja 1915.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.