Wilhelm Popelka

ppłk Wilhelm Popelka (przed 1932)
podpułkownik piechoty
Data i miejsce urodzenia

2 kwietnia 1891
Brno

Data i miejsce śmierci

2 września 1952
Wrocław

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

Szkoła Podoficerów Piechoty dla Małoletnich Nr 2

Stanowiska

komendant szkoły

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Wilhelm Popelka (ur. 2 kwietnia 1891 w Brnie, zm. 2 września 1952 we Wrocławiu) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 2 kwietnia 1891 w Brnie na Morawach, w rodzinie Macieja i Augustyny z domu Niejedły. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach.

Po powrocie do kraju został przyjęty do Wojska Polskiego, wcielony do 82 pułku piechoty w Brześciu nad Bugiem i wyznaczony na stanowisko referenta wyszkolenia pułku. Później został przesunięty na stanowisko dowódcy III batalionu i pełniącego obowiązki dowódcy batalionu sztabowego. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 426. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1923 został przeniesiony do 78 pułku piechoty w Baranowiczach na stanowisko dowódcy batalionu, a następnie przesunięty na stanowisko komendanta składnicy wojennej. W kwietniu 1924 został odkomenderowany do 84 pułku piechoty w Pińsku celem pełnienia obowiązków zastępcy dowódcy pułku. 15 października 1924 został przeniesiony z 78 pułku piechoty do 84 pułku piechoty i zatwierdzony na stanowisku zastępcy dowódcy pułku. 23 stycznia 1928 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika z dniem 1 stycznia 1928 w korpusie oficerów piechoty i 24. lokatą. 30 lipca 1928 objął dowództwo Batalionu Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 7 w Śremie. W 1932 znajdował się w dyspozycji szefa Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych, a następnie objął stanowisko komendanta Szkoły Podoficerów Piechoty dla Małoletnich Nr 2, przeniesionej z Grudziądza do Śremu. Działalnością szkoły kierował do 1939.

Zmarł 2 września 1952 we Wrocławiu.

Był żonaty, miał dwie córki: Aleksandrę (ur. 3 lipca 1926) i Zofię (ur. 26 marca 1930).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
  2. 1 2 3 Kolekcja ↓, s. 4.
  3. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 34.
  4. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 41 z 26 kwietnia 1924, s. 237.
  5. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 110 z 15 października 1924, s. 611.
  6. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 28 stycznia 1928, s. 19.
  7. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 11, w marcu 1939 zajmował 6. lokatę.
  8. ↑ Rocznik Pamiątkowy 1931 ↓, s. 10.
  9. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 459.
  10. ↑ Słownik 2008 ↓, s. 280–282.
  11. ↑ Kolekcja ↓, s. 2.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 43 z 27 grudnia 1921, s. 1749.
  13. 1 2 3 4 5 Kolekcja ↓, s. 3.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938, s. 12.
  15. ↑ M.P. z 1925 r. nr 184, poz. 813.
  16. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 87 z 28 sierpnia 1925, s. 471.
  17. ↑ Piętnastolecie L. O. P. P.. Warszawa: Wydawnictwo Zarządu Głównego Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, 1938, s. 287.
  18. 1 2 3 Ranglisten 1918 ↓, s. 642.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.