Wilgotnica czerwona (Hygrocybe coccineocrenata (P.D. Orton) M.M. Moser) – gatunek grzybów z rodziny wodnichowatych (Hygrophoraceae).

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hygrocybe, Hygrophoraceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1960 r. Peter D. Orton nadając mu nazwę Hygrophorus coccineocrenatus. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1967 r. Meinhard Mchael Moser, przenosząc go do rodzaju Hygrocybe.

Niektóre synonimy naukowe:

• Hygrocybe coccineocrenata (P.D. Orton) M.M. Moser, 1967, var. coccineocrenata
• Hygrocybe coccineocrenata var. sphagnophila (Peck) Arnolds, 1985
• Hygrocybe turunda var. sphagnophila (Peck) Bon 1979
• Hygrophorus coccineocrenatus P.D. Orton 1960
• Hygrophorus miniatus var. sphagnophilus Peck 1901
• Hygrophorus turundus var. sphagnophilus (Peck) Hesler & A.H. Sm. 1963
• Pseudohygrocybe coccineocrenata (P.D. Orton) Kovalenko 1988

Nazwę polską nadała Barbara Gumińska w 1997 r.

Morfologia

Kapelusz

Średnica 1–3 cm, kształt początkowo łukowaty z podwiniętym brzegiem, później płaskołukowaty, na koniec płaski z nieco wgłębionym środkiem. Brzegi nieco prążkowane. Jest słabo higrofaniczny; podczas wilgotnej pogody ma barwę od pomarańczowej do szkarłatnej, podczas suchej jest matowy, barwy ochrowopomarańczowej. Z czasem stopniowo płowieje do pomarańczowej (poczynając od brzegu). Charakterystyczną cechą jest występowanie na powierzchni łusek o barwie od brązowej do czarnej, szczególnie na środku kapelusza.

Blaszki

Rzadkie, szerokie i szeroko przyrośnięte, zbiegające ząbkiem lub okrągłe. U młodych okazów są białe, później kremowe lub woskowożółte.

Trzon

Wysokość 1,5 cm, średnica 1,5–4 mm, walcowy, w środku pusty, w podstawie zwężony. Powierzchnia gładka, o barwie od pomarańczowoczerwonej do szkarłatnej, tylko przy podstawie jaśniejsza – kremowa lub ochrowa.

Miąższ

Cienki, takiej samej barwy jak kapelusz, nie zmieniający barwy po uszkodzeniu. Smak i zapach niewyraźny.

Występowanie i siedlisko

Występuje w północnej części Ameryki Północnej (na Alasce i w prowincji Quebec w Kanadzie), w Europie, Korei i Japonii. W Europie występuje głównie w jej części północnej i zachodniej (również w Islandii). Występuje również w Polsce, brak danych o częstości jej występowania, nie znajduje się jednak na liście gatunków zagrożonych. Rośnie na mokrych łąkach oraz na brzegach torfowisk i mokradeł. Owocniki wytwarza od lipca do października.

Znaczenie

Grzyb mikoryzowy, niejadalny.

Gatunki podobne

W Polsce występuje kilka gatunków wilgotnic, których wspólną cechą jest czerwona barwa, drobne rozmiary i łuseczkowaty kapelusz. Głównymi morfologicznymi cechami umożliwiającymi ich rozróżnienie są: blaszki, łuseczki kapelusza i subtelne różnice w ubarwieniu.

• wilgotnica torfowiskowa (Hygrocybe helobia). Łuseczki kapelusza są tej samej barwy, lub jaśniejsze, blaszki o barwie od białej do żółtawej,
• wilgotnica purpurowa (Hygrocybe miniata). Łuski kapelusza tej samej co on barwy, lub jaśniejsze, blaszki pomarańczowoczerwone
• wilgotnica szkarłatna (Hygrocybe coccinea). Na kapeluszu włókienka promieniście wrośnięte, blaszki o barwie od czerwonopomarańczowej do żółtopomarańczowej,
• wilgotnica lejkowata (Hygrocybe cantharellus). Kapelusz pomarańczowoczerwony, łuski tej barwy co kapelusz, lub jaśniejsze.

Przypisy