Wiktor Plesner

Wiktor Plesner (przed 1939)
podpułkownik geograf
Pełne imię i nazwisko

Wiktor Józef Plesner

Data i miejsce urodzenia

27 sierpnia 1892
Tłumacz

Data i miejsce śmierci

12 stycznia 1961
Londyn

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

Wojskowy Instytut Geograficzny

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Wiktor Józef Plesner (ur. 27 sierpnia 1892 w Tłumaczu, zm. 12 stycznia 1961 w Londynie) – podpułkownik geograf Wojska Polskiego, inżynier, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 27 sierpnia 1892 w Tłumaczu, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Jana i Teodory z Białasów. W 1911 ukończył c. k. Wyższą Szkołę Realną w Stanisławowie. Maturę zdał z wynikiem „dojrzały jednomyślnie”. Następnie rozpoczął studia na Wydziale Inżynierii Lądowej i Wodnej Politechniki Lwowskiej.

1 sierpnia 1914 został wcielony do c. k. Pułku Piechoty Obrony Krajowej Nr 20, który w 1917 został przeniamowany na c. k. Pułk Strzelców Nr 20. Od listopada 1914 do stycznia 1915 odbył szkolenie w szkole oficerów rezerwy. Został mianowany kadetem rezerwy. Następnie został skierowany na front. W kwietniu 1915 dostał się do niewoli rosyjskiej. Przebywał w miejscowości Czembar, w guberni penzeńskiej. W lutym 1918 wrócił z niewoli, a w czerwcu tego roku został mianowany podporucznikiem. Od lipca do 1 listopada 1918 służył na froncie włoskim.

Po zakończeniu I wojny światowej przedostał się do Polski, wstąpił do Legii Oficerskiej w Krakowie, walczył w wojnie polsko-ukraińskiej. 13 grudnia 1918 pod Janowem został ranny w pierś. Został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem stopnia podporucznika. Od stycznia 1919 służył w III batalionie 6 pułku piechoty Legionów. Dowodził 9. kompanią na wojnie z bolszewikami. 14 lutego 1920 został mianowany z dniem 1 lutego 1920 porucznikiem w piechocie.

26 marca 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. W listopadzie 1921 został odkomenderowany na studia geodezyjne (miernicze) na Wydziale Komunikacji Politechniki Lwowskiej. Ukończył je w czerwcu 1923 i uzyskał tytuł inżyniera geodety. Został zweryfikowany w stopniu kapitana w korpusie oficerów geografów ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W październiku 1923 rozpoczął służbę w Wojskowym Instytucie Geograficznym. Następnie awansowany został na stopień majora geografa ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928. 12 marca 1933 roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów geografów. W maju 1934 został szefem Wydziału Triangulacyjnego WIG, a od maja 1935 do kwietnia 1936 pełnił obowiązki szefa WIG. W 1939 był kierownikiem Biura Pomiarowego w Ministerstwie Komunikacji. Do tego roku zamieszkiwał przy ul. Barbary 1 w Warszawie.

Po wybuchu II wojny światowej przedostał się z częścią personelu WIG do Lwowa, gdzie rozpoczął przygotowania do druku map wojskowych w oparciu o drukarnię Książnicy-Atlas. Od 12 do 18 września 1939 pełnił obowiązki szefa w trakcie ewakuacji i przekraczania granicy, a po przedostaniu się na Zachód był szefem WIG w szkockim Edynburgu.

Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Bezpośrednio przed demobilizacją w 1949 został awansowany do stopnia pułkownika. Po demobilizacji został pracownikiem Directorate of Overseas Surveys. Zamieszkując w angielskim Teddington 10 października 1950 został naturalizowany w Wielkiej Brytanii.

Zmarł 12 stycznia 1961 w Londynie. Został pochowany na cmentarzu Ealing, jest symbolicznie upamiętniony na grobowcu rodzinnym kpt. Antoniego Pudłowskiego (1894–1933) na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 88-4-13).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 iPSB ↓.
  3. ↑ Sprawozdanie 1911 ↓, s. 105, jako Wiktor Plezner.
  4. ↑ Sprawozdanie 1911 ↓, s. 108.
  5. 1 2 3 Lista strat nr 608. k. u. k. Kriegsministerium, 1917-08-24, s. 4., jako Wiktor Plessner.
  6. ↑ Sprawozdanie 1916 ↓, s. 16, jako Wiktor Plessner.
  7. ↑ Wykaz oficerów, którzy nadesłali swe karty kwalifikacyjne, do Wydziału prac przygotowawczych, dla Komisji Weryfikacyjnej przy Departamencie Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922, s. 89.
  8. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 28 lutego 1920, s. 110.
  9. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 9 kwietnia 1921, s. 646.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 140.
  11. 1 2 Cmentarz Stare Powązki: ANTONI PUDŁOWSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2018-04-29].
  12. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1254.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1251.
  14. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 818.
  15. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 347, 832.
  16. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 14 marca 1933, s. 46.
  17. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934, s. 149.
  18. ↑ WIG. pism.co.uk. s. 4, 8, 11. [dostęp 2018-04-29].
  19. ↑ 20-lecie komunikacji w Polsce odrodzonej. Kraków: 1939, s. 236.
  20. ↑ Książka telefoniczna. genealogyindexer.org, 1939. [dostęp 2018-04-29].
  21. ↑ WIG. pism.co.uk/. s. 206. [dostęp 2018-04-29].
  22. ↑ Szefowie WIG. zecernia.com. [dostęp 2018-04-29].
  23. ↑ Wojna obronna 1939 r. III. geoforum.pl. [dostęp 2018-04-29].
  24. ↑ Naturalisation. „London Gazette”, s. 5746, 17 listopada 1950.
  25. ↑ Naturalisation Certificate: Wiktor Jozef Plesner. discovery.nationalarchives.gov.uk/. [dostęp 2018-04-29]. (ang.).
  26. ↑ Wiktor J. Plesner. ancestry.co.uk. [dostęp 2018-04-29]. (ang.).
  27. 1 2 Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 347.
  28. ↑ M.P. z 1928 r. 260, poz. 634.
  29. 1 2 3 Łoza 1939 ↓, s. 238.
  30. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 6 sierpnia 1929, s. 239.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.