Wiktor Pinczuk (2010) | |
| Pełne imię i nazwisko |
Wiktor Mychajłowycz Pinczuk |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
14 grudnia 1960 |
| Zawód, zajęcie |
przedsiębiorca, polityk |
Wiktor Mychajłowycz Pinczuk, ukr. Віктор Михайлович Пінчук (ur. 14 grudnia 1960 w Kijowie) – ukraiński przedsiębiorca, filantrop i polityk, założyciel koncernu Interpipe Group. Zięć Łeonida Kuczmy.
Życiorys
Pochodzi z żydowskiej rodziny. W 1983 ukończył Dniepropetrowski Instytut Metalurgiczny, uzyskał później stopień kandydata nauk. Do 1983 pracował na macierzystej uczelni, później w instytucie przemysłowym.
W 1990 założył prywatne przedsiębiorstwo Interpajp, które stopniowo rozrastało się, przekształcając się w grupę Iterpipe, działającą na rynku gazowym, a także m.in. w branży mediów i finansów. Już w latach 90. stał się jednym z najbardziej wpływowych ukraińskich oligarchów.
Wiktor Pinczuk angażował się przez kilka lat w działalność polityczną. Pełnił funkcję doradcy prezydenta i członka rady ds. przedsiębiorczości przy gabinecie ministrów. W latach 1998–2006 przez dwie kadencje sprawował mandat posła do Rady Najwyższej, wybierany był z jednego z okręgów obwodu dniepropetrowskiego jako kandydat niezależny. Przez kilka lat wchodził w skład władz krajowych partii Trudowa Ukrajina. Po odejściu teścia z urzędu prezydenta i po pomarańczowej rewolucji utracił część wpływów i majątku, unieważniona została wówczas prywatyzacja kombinatu Kryworiżstal, w której brał udział jako jeden z inwestorów. Pozostał jednak jednym z najbogatszych Ukraińców – w 2014 magazyn „Forbes” wartość aktywów kontrolowanych przez Wiktora Pinczuka wyceniał na kwotę 3 miliardów USD, co plasowało go na 2. miejscu w kraju.
Stał się także jednym z najaktywniejszych ukraińskich filantropów. Założył fundację swojego imienia, przeznaczającą środki m.in. na zwalczanie HIV i AIDS, sponsorował także m.in. masowe bezpłatne koncerty. W grudniu 2013 publicznie poparł antyrządowe protesty w ramach Euromajdanu.
Życie prywatne
Wiktor Pinczuk dwukrotnie zawierał związki małżeńskie – jego drugą żoną została Ołena, córka Łeonida Kuczmy. Ma czworo dzieci.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 Пинчук Виктор Михайлович. liga.net. [dostęp 2014-11-11]. (ros.).
- 1 2 Jews occupy top 3 places on Ukrainian list of philanthropists. jta.org, 6 lutego 2013. [dostęp 2014-11-11]. (ang.).
- ↑ Victor Pinchuk, oligarque philanthrope. lefigaro.fr, 27 października 2009. [dostęp 2014-11-11]. (fr.).
- ↑ Виктор Пинчук. korrespondent.net. [dostęp 2014-11-11]. (ros.).
- ↑ Пинчук Виктор Михайлович: Биография. civicua.org. [dostęp 2014-11-11]. (ros.).
- ↑ Nota biograficzna na stronie dovidka.com.ua. [dostęp 2014-11-11]. (ukr.).
- ↑ Виктор Пинчук. forbes.ua. [dostęp 2014-11-11]. (ros.).
- ↑ Пінчук підтримав Євромайдан та прагнення народу до захисту власної гідності. tsn.ua, 12 grudnia 2013. [dostęp 2014-11-11]. (ukr.).
Bibliografia
- Фонд Віктора Пінчука. pinchukfund.org. [dostęp 2014-11-11]. (ukr.).