Wiktor Kunachowicz
rotmistrz
Data i miejsce urodzenia

27 stycznia 1896
Radocza

Data i miejsce śmierci

8 marca 1984
Poznań

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Formacja

Legiony Polskie

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa,
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia

Wiktor Stanisław Kunachowicz (ur. 28 stycznia 1897 w Radoczy, zm. 8 marca 1984 w Poznaniu) – polski wojskowy, rotmistrz Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 28 stycznia 1897 roku w Radoczy jako syn Stanisława Kunachowicza i Heleny z domu Suskiej. Miał starszego brata Andrzeja, oraz młodsze rodzeństwo: Marię, Zofię, Stanisławę, Kazimierę, Jerzego oraz Irenę. Został wychowany „w duchu patriotycznym”.

Jego babka, Helena z Kadłubowskich Kunachowiczowa, była cioteczną wnuczką generała Jana Zygmunta Skrzyneckiego, przywódcy powstania listopadowego. Jego ciotką była Elżbieta z Kunachowiczów Vetulani, zaś jego braćmi ciotecznymi: Zygmunt, Tadeusz i Adam Vetulani.

W 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Został mianowany kapralem, otrzymał funkcję trębacza, jako że miał doświadczenie z orkiestry gimnazjalnej. Walczył początkowo jako plutonowy w 3. szwadronie, następnie po reorganizacji w 2 Pułku Szwoleżerów Rokitniańskich. 4 marca 1916 otrzymał pochwałę Komendy pułku. W 1917 roku był wachmistrzem.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego jako chorąży. Został mianowany podporucznikiem dekretem z 7 maja 1919, z przeniesieniem do I rezerwy, z jednoczesnym powołaniem do służby czynnej na czas wojny.

Podczas wojny polsko-bolszewickiej dowodził szwadronem w 2 Pułku Szwoleżerów Rokitniańskich. Po wojnie tej odszedł do rezerwy w stopniu rotmistrza (wymieniony w stopniu rotmistrza z przydziałem do 2 Pułku Szwoleżerów 1 czerwca 1921).

Zmarł 8 marca 1984 w Poznaniu. Został pochowany na cmentarzu Junikowo. 27 stycznia 2012 jego ciało przeniesiono do nowego grobu rodzinnego.

Życie prywatne

Był żonaty z Anną Alojzą Vogelsang (1912–1992), z którą miał córkę Krystynę (1939–2015), żonę Tomasza Langera; i syna Jacka (ur. 1944).

Odznaczenia

Uwagi

  1. ↑ Niektóre źródła błędnie podają datę urodzenia 23 lub 27 stycznia 1896.

Przypisy

  1. 1 2 Poznańskie cmentarze. [dostęp 2017-07-05].
  2. 1 2 3 4 5 6 Piotr M. Zalewski, Tomasz Zawistowski. Krzyż zamiast orła. „BIULETYN IPN Pamięć.pl”. 12 (45), s. 64–67, 2015.
  3. ↑ Płk dypl. Andrzej Kunachowicz. Stowarzyszenie Rodzina 19 Pułku Ułanów Wołyńskich, kwiecień 2016. [dostęp 2020-07-27].
  4. ↑ Kazimierz Dudzik: Z Biskupic Melsztyńskich do Legionów po wolną Polskę. zakliczyninfo.pl, 21 stycznia 2019. [dostęp 2020-07-28].
  5. ↑ Helena z Kadłubowskich Kunachowiczowa: Dziennik z lat 1856–1860. W: Kapitan i dwie Panny. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1980.
  6. 1 2 3 4 5 6 7 8 Kunachowicz Wiktor Stanisław. W: Janusz Cisek, Ewa Kozłowska, Łukasz Wieczorek: Słownik Legionistów Polskich 1914–1918. Kraków, Warszawa, Zalesie Górne: Oficyna Wydawnicza Volumen, Stowarzyszenie Przyjaciół Zalesia Górnego, 2017.
  7. ↑ Dekrety Wodza Naczelnego. Odznaczenia.. „Dziennik Personalny”. Nr. 1, rok III, 26 stycznia 1922. s. 2.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.