Wiktor Jan Teofil Hausman
Dembski
kapitan żandarmerii
Data i miejsce urodzenia

12 lutego 1893
Lwów

Data i miejsce śmierci

29 maja 1943
Warszawa

Przebieg służby
Lata służby

do 1928

Siły zbrojne

Cesarsko-królewska Obrona Krajowa
Wojsko Polskie

Jednostki

6 Dywizjon Żandarmerii

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia

Wiktor Jan Teofil Hausman ps. „Dembski” (ur. 12 lutego 1893 we Lwowie, zm. 29 maja 1943 w Warszawie) – kapitan żandarmerii Wojska Polskiego, muzyk, kompozytor i krytyk.

Życiorys

Urodził się 12 lutego 1893 we Lwowie. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarsko-królewskiej Obronie Krajowej. Jego oddziałem macierzystym był Pułk Strzelców Nr 36. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1916.

20 maja 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika ze starszeństwem z 1 maja 1918, zaliczony do Rezerwy armii z równoczesnym powołaniem do służby czynnej na czas wojny i przydzielony do 17 Pułku Piechoty w Rzeszowie. 1 września 1919 został przeniesiony do Żandarmerii Polowej. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w 3 Dywizjonie Żandarmerii Polowej Etapowej, a jego oddziałem macierzystym był 6 Dywizjon Żandarmerii Wojskowej. Później kontynuował służbę w 6 Dywizjonie Żandarmerii we Lwowie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 33. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii. W październiku 1925 został przydzielony z macierzystego dywizjonu do Korpusu Kadetów Nr 1 we Lwowie na stanowisko nauczyciela śpiewu i muzyki. W listopadzie 1927 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VI. Z dniem 31 maja 1928 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VI. Był wówczas „w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII”.

Był profesorem Konserwatorium Polskiego Towarzystwa Muzycznego we Lwowie, a od 1937 dyrektorem Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego im. Stanisława Moniuszki w Stanisławowie.

W czasie niemieckiej okupacji był członkiem Związku Walki Zbrojnej. 6 marca 1943 został aresztowany i osadzony na Pawiaku. 29 maja 1943 został zamordowany na ul. Gęsiej w Warszawie, w zbiorowej egzekucji około 500 więźniów Pawiaka.

Ordery i odznaczenia

2 kwietnia 1936 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia „z powodu braku pracy niepodległościowej”.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Straty ↓.
  2. 1 2 3 Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-02-05]..
  3. 1 2 3 Ranglisten 1918 ↓, s. 361.
  4. ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 110.
  5. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 60 z 31 maja 1919, s. 1355.
  6. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 63 z 7 czerwca 1919, s. 1406.
  7. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 90 z 25 września 1919, s. 2187.
  8. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 404.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1058, 1064.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 962, 966.
  11. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 292.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 108 z 20 października 1925, s. 582.
  13. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 31 października 1927, s. 293.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928, s. 179.
  15. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 359, 975.
  16. 1 2 Kartoteka ↓.
  17. ↑ Bartoszewski 1970 ↓, s. 262–268.
  18. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 962.
  19. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 904.
  20. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-02-05]..

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.