Wiktor Gniewosz
podporucznik
Data urodzenia

11 marca 1879 lub 1880

Data śmierci

11 listopada 1921

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa

Wiktor Gniewosz herbu Rawicz (ur. 11 marca 1879 lub 1880, zm. 11 listopada 1921) – oficer c. i k. armii, właściciel dóbr.

Życiorys

Wiktor Gniewosz urodził się 11 marca 1879 lub w 1880. Wywodziła się z rodu Gniewoszów herbu Rawicz, był wnukiem Wiktora (1792-1840, właściciel dóbr Nowosielce i tamtejszego dworu, Gniewosz, Tokarnia, Karlików) i Łucji (córka Sebastiana Ostaszewskiego), synem Feliksa (1836-1907, właściciel dóbr ziemskich, powstaniec styczniowy, polityk) i Izydory, a także bratankiem Edwarda (1822-1906, poseł na Sejm Krajowy i do Rady Państwa), Zygmunta (1827-1909, c. k. generał i szambelan cesarski), Władysława (1829-1901, c. k. pułkownik i szambelan cesarski). Miał siostrę Olgę (ur. 1880).

Został oficerem ułanów C. K. Armii w stopniu podporucznika w szeregach 12 Pułku Huzarów.

Na początku XX wieku odziedziczył rodzinne dobra Nowosielce (1901, w 1911 posiadał tam 352 ha), a także Tokarnia (427 ha), Wola Piotrowa (370,8 ha, w 1911 - 71 ha), Karlików (w 1911 posiadał 70 ha).

Brał udział w I wojnie światowej.

W 1920 przy drodze obok rodzinnego dworu ustanowił dwie kapliczki: Matki Bożej i św. Józefa.

Zmarł 11 listopada 1921. Został pochowany przy cerkwi greckokatolickiej w Nowosielcach.

Po jego śmierci spadkobierczynią dóbr Nowosielce została krewna Helena Gniewosz (1874-1949).

W 2013 w miejscu nieistniejącej cerkwi greckokatolickiej w Nowosielcach, przy której w grobowcu rodzinnym byli pochowani członkowie rodziny Gniewoszów, został ustanowiony kamień pamiątkowy upamiętniający te osoby. Uhonorowany inskrypcją na pomniku został także Aleksander Gniewosz. Fundatorem pomnika był jego brat, Antoni Gniewosz.

Uwagi

  1. ↑ Ponadto rok urodzenia 1880 wskazała inskrypcja na tablicy pamiątkowej ustanowionej w Nowosielcach w 2013.

Przypisy

  1. 1 2 Wiktor Gniewosz. austro-wegry.info. [dostęp 2015-08-16].
  2. ↑ Nowosielce. ospnowosielce.pl. [dostęp 2015-08-16].
  3. ↑ Skorowidz powiatu sanockiego wydany na podstawie dat zebranych w roku 1911. Sanok: 1911, s. 12.
  4. ↑ Skorowidz powiatu sanockiego wydany na podstawie dat zebranych w roku 1911. Sanok: 1911, s. 22.
  5. ↑ Alojzy Zielecki, Życie gospodarcze, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 406.
  6. ↑ Baza właścicieli i dóbr ziemskich. Gniewosz. genealogia.okiem.pl. [dostęp 2015-08-16].
  7. ↑ Skorowidz powiatu sanockiego : wydany na podstawie dat zebranych w roku 1911. Sanok: 1911, s. 8.
  8. ↑ Janusz Wachowicz: Saga rodu Gniewoszów. Szczecin: 2013, s. 359. ISBN 978-83-63868-05-5.

Zobacz też

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.