Suwalski Klub Sportowy Wigry Suwałki – polski piłkarski klub sportowy założony w 1947 roku w Suwałkach. Barwy klubu to biało-niebieskie. 8 czerwca 2014 roku Wigry Suwałki po raz pierwszy w swojej historii awansowały do I ligi. W sezonie 2023/2024 występuje w IV lidze (grupie podlaskiej).

Dawniej w Wigrach poza piłką nożną działało osiem innych sekcji sportowych, w których klub osiągał sukcesy głównie na szczeblu regionalnym. Mimo to, niektórzy zawodnicy występowali w reprezentacji Polski w swoich dyscyplinach. Zawodnicy hokeja na trawie, którzy zdołali reprezentować kraj to: Tomasz Bacewicz, Dariusz Bolesta, Jacek Chrzanowski, Grzegorz Dziadkowski, Andrzej Kaszkiel, Artur Nowacki, Bogdan Pawłowski i Marek Sowulewski. W reprezentacji piłki ręcznej wystąpili Wojciech Baranowski, Krzysztof Szargiej oraz Stanisław Wiszowaty. Natomiast Ewa Darlukiewicz, Dorota Jańczuk-Bogusz, Beata Skibicka, Małgorzata Wołyniec-Majka oraz Ryszard Kaczyński i Krzysztof Olszewski wystąpili w siatkarskich reprezentacjach Polski.

Inne sekcje

Mimo iż obecnie Wigry Suwałki są klubem wyłącznie piłkarskim, w swojej wieloletniej historii posiadały wiele innych sekcji sportowych, m.in.: boksu, brydża sportowego, hokeja na trawie, narciarstwa, piłki ręcznej kobiet i mężczyzn, piłki siatkowej kobiet i mężczyzn, strzelectwa sportowego i tenisa stołowego.

Sekcja tenisa stołowego w strukturach Wigier istniała przez 11 lat, od 1965 roku do 1976 roku. Według byłych zawodników sekcji, rozwiązanie jej nastąpiło m.in. z braku większych sukcesów drużyny. W późniejszych latach sekcję dwukrotnie próbowano reaktywować (w 1974 i 1976 roku), próby te jednak nie zakończyły się sukcesem.

Sekcje strzelecką oraz narciarską otwarto w 1974 roku. Strzelectwo klubowi zostało przekazane przez Ligę Obrony Kraju, która przedtem kierowała tym sportem w Suwałkach. Zawodnicy sekcji strzeleckiej odnosili sukcesy na szczeblu wojewódzkim, medalistami zostali: Wiesława Letkiewicz, Alina Regucka, Mirosław Litwiniuk, Adam Tabak, Adam Wądołowski. Sekcja trwała dwa lata i została rozwiązana jesienią 1976 roku. Sekcja narciarstwa nizinnego przekazana Wigrom została przez Ludowe Zespoły Sportowe. Na wniosek ówczesnego kierownika sekcji Józefa Jasionowskiego nosiła ona nazwę „KS Wigry Sekcja Narciarska w Dowspudzie”. Działalność zawieszono w 1980 roku ze względu na brak szkoleniowców.

Sekcję bokserską otwarto w 1974 roku. Pierwszym kierownikiem został Antoni Żuk, zaś naborem kandydatów zajmował się Jan Sawicki. Brak profesjonalnego trenera, warunków oraz funduszy na zgrupowania i większą liczbę walk spowodowały zawieszenie działalności sekcji po kilku latach istnienia. W tym czasie w Wigrach pojawiło się kilku utalentowanych zawodników, m.in. Marek Galiński i Romuald Turonek, jednakże nie zdobyli oni większych sukcesów. Sekcję reaktywowano w 1988 roku i działała ona do 1994 roku. Był to okres największych sukcesów suwalskiego pięściarstwa, zawodnicy Wigier zdobywali medale i tytuły mistrzów okręgu. Najzdolniejszym pięściarzem suwalskiego klubu w tamtym czasie był Arkadiusz Kuś, który poza mistrzostwami okręgu odnotowywał także sukcesy na arenie ogólnopolskiej: brąz i srebro w juniorskich mistrzostwach Polski oraz zwycięstwa w turnieju O Puchar Mistrzów Olimpijskich.

Sekcję brydża sportowego otwarto w 1983 roku i grała w białostockiej klasie okręgowej. Kierownikiem drużyny był Ryszard Hajdak. Sekcję tę zamknięto w roku 1984.

Sekcję hokeja na trawie otwarto w 1986 roku. Drużyny które grały pod szyldem Wigier były to zespoły młodzieżowe i juniorskie. Jednym z największych sukcesów suwalskiej sekcji było zdobycie tytułu mistrza Polski w halowej odmianie hokeja na trawie w 1989 roku. Dobra postawa młodej suwalskiej drużyny zaowocowała epizodami niektórych zawodników w reprezentacji Polski. Sekcję rozwiązano w 1992 roku ze względu na problemy finansowe klubu. Jednak po krótkiej przerwie w rozgrywkach, trener tamtej drużyny – Roman Twerdyk, założył nowy zespół kontynuujący tradycje tamtej drużyny pod nazwą „UKS Orły”. Klub ten rozgrywa swoje mecze do tej pory i nazywa się Orły Suwałki.

Historia

W 1946 roku przy 57. Pułku Piechoty powstał klub WKS Suwałki (Wojskowy Klub Sportowy Suwałki). Drużyna ta, zajęła trzecie miejsce w finale mistrzostw okręgu białostockiego (drugi stopień rozgrywek ligowych w Polsce). Rok później, zespół przyjął nazwę WKS Wigry Suwałki – tę datę dzisiaj przyjmuje się za oficjalne utworzenie klubu. Drużyna pod nowym szyldem wywalczyła drugie miejsce w A Klasie mistrzostw okręgu białostockiego (drugi stopień rozgrywek ligowych). Rok później zajęła miejsce czwarte i nie wywalczyła awansu ani do I ligi ani do startującej od przyszłego sezonu II ligi. Tym samym w kolejnym sezonie (1949) zespół grał dalej w A Klasie mistrzostw okręgu białostockiego, ale która stanowiła już trzeci stopień rozgrywek ligowych. Zespół zajął w tamtym sezonie czwarte miejsce.

Lata sześćdziesiąte XX w. to dla Wigier okres w którym były średniakiem ligi okręgowej (z początku III stopnia rozgrywek w kraju, od sezonu 1966/67 IV stopnia rozgrywek w kraju). Suwalczanie najczęściej notowali miejsca najczęściej poza podium ligowej klasyfikacji. Lepsze wyniki zaczęli osiągać dopiero pod koniec dekady, kiedy to dwukrotnie zwyciężyli w finale szczebla wojewódzkiego Pucharu Polski i zajęli drugie miejsce w lidze. Były zawodnik Wigier, Ryszard Sawicki w monografii z okazji 60-lecia klubu za brak satysfakcjonujących wyników w tamtym czasie obarczył działaczy klubu. Uważał, iż w klubie podejmowano zbyt dużo decyzji politycznych. Za niesłuszną uznał strategię obraną przez Wigry, która bazowała na połączeniu grupy suwalczan z zawodnikami odbywającymi w Suwałkach służbę wojskową. Według niego, za mało troski wykazywano wobec suwalczan.

Lata sześćdziesiąte to również okres pojawienia się w klubie utalentowanych zawodników. Największym z nich był Zbigniew Kwaśniewski – jeden z symboli Wigier. Wychowanek suwalskiego klubu słynął głównie z nienagannej techniki. Kwaśniewski po czterech sezonach spędzonych w Wigrach, przeniósł się do trzecioligowego Włókniarza Białystok, później do pierwszoligowej Gwardii Warszawa, a następnie do Odry Opole, gdzie był podopiecznym Antoniego Piechniczka. Selekcjoner kadry pozytywnie się o nim wypowiadał. Jego zdaniem, gdyby Kwaśniewski urodził się w większym mieście niż Suwałki i wcześniej wszedł na najwyższy piłkarski poziom, to zrobiłby bardziej owocną karierę i byłby czołową postacią w reprezentacji Polski. Pomimo tego, suwalczanin wystąpił w dwóch spotkaniach reprezentacji Polski. Innym zawodnikiem z którym Kwaśniewski występował we Włókniarzu Białystok, a wcześniej grał z nim w Wigrach był Ryszard Karalus. O obliczu suwalskiego zespołu w udanych wojewódzkich rozgrywkach PP stanowili: najlepszy suwalski strzelec Tadeusz Siejewicz oraz strzelający bramki w ważnych meczach Józef Eleksin.

W roku 196, swój epizod w barwach Wigier zaliczył utytułowany piłkarz Henryk Apostel, który zdobył m.in. mistrzostwo Polski (z Polonią Bytom w 1962 r.), Puchar Polski (z Legią Warszawa w 1964 r.) oraz debiut w reprezentacji kraju (w 1962 r.). Do suwalskiej jednostki wojskowej został zesłany z Legii Warszawa za karę. W barwach suwalskiego klubu wystąpił w kilku meczach.

Lata siedemdziesiąte XX w. uchodzą za najbardziej sprzyjające Wigrom. Klub wtedy się rozwijał, a na polskich boiskach został zapamiętany z ambitnych meczów w Pucharze Polski. Do Suwałk przyjeżdżały wtedy pierwszoligowe kluby Legia Warszawa i Gwardia Warszawa, czy drugoligowe: Zawisza Bydgoszcz, Motor Lublin, Ursus Warszawa i Górnik Wałbrzych.

25 czerwca 2022 roku zarząd klubu poinformował, że z przyczyn finansowych Wigry nie przystąpią do rozgrywek II ligi, i rozpoczną sezon 2022/2023 w IV lidze podlaskiej.

Kadra

Sztab szkoleniowy

Barwy, herb i przydomki

Najpopularniejszym przydomkiem Wigier jest „biało-niebiescy”, pochodzący od barw noszonych przez suwalskich piłkarzy.

Wigry posiadają barwy biało-niebieskie. Najprawdopodobniej pochodzą one od kolorystyki krajobrazu regionu z którego pochodzi klub – biel i odcienie błękitu nawiązują do licznych rzek i jezior (przede wszystkim największego – Wigry) znajdujących się na Suwalszczyźnie.

Herb Wigier ma kształt niebieskiego koła z białą, szeroką obwódką. Na niej znajduje się napis Suwalski Klub Sportowy „Wigry”, oraz rok założenia klubu – 1947. Na tle niebieskiego koła znajdują się trzy ciemnoniebieskie falujące pasy, oznaczające rzeki oraz dwa białe żagle. Trzy rzeki są nawiązaniem do trzech suwalskich rzek z herbu powiatu suwalskiego, żagle zaś do jeziora Wigry, tytularnego symbolu regionu z którego pochodzi klub. Na tle powyższych elementów, znajduje się wyrazista, granatowa litera „W” – inicjał nazwy klubu.

Najnowsza wersja herbu została zmieniona o napisy znajdujące się wokół głównego motywu. Dotychczasowy „Suwalski Klub Sportowy Wigry” zastąpiono „KS Wigry • Suwałki”. Data odnosząca się do roku założenia klubu, pozostała bez zmian.

Kibice i rywale

Wigry są klubem który posiada kibiców jedynie w regionie. Największa ich liczba znajduje się w samych Suwałkach oraz pobliskich miejscowościach, między innymi: Olecko, Przebród, Szypliszki, Filipów, Jeleniewo, Stary Folwark, Nowa Wieś, Krzywe, Sobolewo, Mała Huta, Poddubówek, Tartak. Zorganizowane grupy kibicowskie, które działały na przestrzeni lat to „Vis Maior '99", "Blue Boys '22" i „Lucyfers '04"

Kibice suwalskich Wigier przyjaźnią się z kibicami Granicy Kętrzyn. Główni rywale Wigier nie zmieniali się na przestrzeni lat, są to kluby z regionu m.in.: Jagiellonia Białystok, ŁKS 1926 Łomża, Sparta Augustów i Mazur Ełk.

Stadion Miejski w Suwałkach

• Nazwa: Stadion Miejski w Suwałkach
• Adres: ul. Zarzecze 26
• Pojemność: 2910 (wszystkie miejsca siedzące)
• Trybuna gości: 160 miejsc
• Trybuna kryta: 910 miejsc
• Oświetlenie: 1200 luksów
• Boisko: 105 × 68 m

Stadion może pomieścić 2910 osób (wszystkie miejsca siedzące) w tym 200 miejsc VIP i 160 miejsc dla gości. Nowy stadion został oddany w 2011 roku a jego koszt budowy wyniósł ponad 23 mln zł. W ramach modernizacji zamontowano podgrzewaną murawę, telebim, oraz cztery trzydziestometrowe słupy oświetleniowe, a od strony ulicy Zarzecze powstała zadaszona trybuna mogąca pomieścić około tysiąca widzów. Budynek znajdujący się za nową trybuną przejął wszystkie funkcje starej siedziby klubu, która została przekształcona w hotel. Na początku września 2012 roku został oddany do użytkowania sektor gości który posiada 160 miejsc siedzących, trybuna została umiejscowiona w koronie stadionu, nieopodal sektora IV, czyli kibicowskiego „młyna”.

Trenerzy

Na początku drużyną kierowali najbardziej doświadczeni zawodnicy. Później trenerami zostawali zawodnicy którzy kończyli karierę, m.in. Roman Dziedziech i Zdzisław Wierżajtys. Pierwszym profesjonalnym trenerem był sprowadzony z Gorzowa Wielkopolskiego Tadeusz Sieja.

• Tabela zawiera trenerów zespołu od sezonu 1971–1972, kiedy to został zatrudniony pierwszy profesjonalny szkoleniowiec.
• Tabela nie zawiera trenerów z trzech sezonów (1972-73; 1973-74; 1974-75) kiedy to zespół grał w czwartej klasie rozgrywkowej.

Prezesi

Obecnie funkcję prezesa pełni Dariusz Mazur po tym, jak zmarł dotychczasowy prezes Grzegorz Wołągiewicz, który pełnił to stanowisko od grudnia 2005 roku.

Reprezentanci Polski z Wigier Suwałki

Rekordy klubu

Ważne daty w historii klubu

Rozgrywki z udziałem klubu

Historia Suwalskich Wigier składa się z balansowania między ligą III a IV, ze zdecydowaną przewagą na tę pierwszą. Klub powstał w 1947 roku. Osiem lat później suwalczanie mogli świętować pierwszy w historii awans do III ligi. W roku 1971 klub zanotował swój pierwszy spadek do niższej klasy rozgrywkowej (IV liga). Pięć lat później Wigry znów odnotowują awans do III ligi i rozgrywają baraże o II ligę z Olimpią Elbląg. Przegrywają je. Po 20 latach gry w III lidze, Wigry w roku 1996 spadają ponownie do IV ligi. Ale już w następnym sezonie po koncertowej grze całego zespołu, Wigry powracają do III ligi z pierwszego miejsca. W roku 2003 klub znów spada do IV ligi, lecz dwa sezony później klub powraca do grona III-ligowców. W roku 2008 po zreorganizowaniu klas rozgrywkowych w Polsce, Wigry awansowały do nowej II ligi (grupa wschodnia). W 2022 roku Wigry wycofały się z rozgrywek II ligi, ogłaszając, że w sezonie 2022/2023 przystąpią do rozgrywek czwartej ligi (piątego poziomu) – to najniższy poziom w historii klubu z Suwałk.

Wigry II Suwałki

Ciekawostki

• Wigry Suwałki są jednym z nielicznych klubów w II lidze, który posiada własną telewizję internetową.
• Paweł Baranowski jest pierwszym suwalczaninem zaproszonym na testy do klubu w Wielkiej Brytanii (na przełomie listopada i grudnia 2007 w West Bromwich Albion) .
• Anatolij Kozłow z Rosji był pierwszym zagranicznym trenerem Wiger. Suwalski klub prowadził w rundzie jesiennej 1995/1996 . Obecnie Wigry prowadzi jako drugi trener szkoleniowiec z zagranicy – Litwin Donatas Vencevičius.
• Jedynym wychowankiem Wigier który zdobył gola w meczu międzypaństwowym był Marek Krzywicki (23 kwietnia 1992 roku z Litwą 1:0 w Suwałkach) .
• 20 czerwca 2000 w meczu przeciw Płomieniu Ełk wygranym przez Wigry 4:0, w drużynie suwalczan wystąpiła para ojciec-syn. Byli to: ówczesny 41-letni kapitan zespołu Jarosław Bartosiak i 19-letni Łukasz Bartosiak.
• Puchar Polski – OZPN Białystok – 1968/69, 1969/70
• Puchar Polski – OZPN Suwałki – 1978/79, 1979/80, 1981/82, 1984/85, 1987/88, 1988/89, 1990/91, 1991/92, 1992/93, 1994/95, 1995/96, 1998/99, 1999/00
• Puchar Polski – Podlaski ZPN – 2000/01

Zobacz też

• Historia Wigier Suwałki
• Derby Podlasia w II lidze

Przypisy

Bibliografia

• Tadeusz Moćkun: 60 lat Wigry Suwałki (1947–2007). Suwałki: nakład własny autora, 2007. ISBN 978-83-926837-0-4.

Linki zewnętrzne

• Oficjalny Serwis KS Wigry Suwałki. wigrysuwalki.eu. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-08-21)].
• Nieoficjalny Serwis KS Wigry Suwałki. klubsportowywigry.republika.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-08)].
• Profil Wigier Suwałki na stronie 90minut.pl