Wierch Gronia

Wierch Gronia
Gronik
	; Widok z Pasma Pewelskiego
Państwo	Polska
Pasmo	Pasmo Laskowskie
Wysokość	641 m n.p.m.
	Położenie na mapie gminy Jeleśnia Wierch Gronia
	Położenie na mapie Polski Wierch Gronia
	Położenie na mapie województwa śląskiego Wierch Gronia
	Położenie na mapie powiatu żywieckiego Wierch Gronia
	49°37′47,0″N 19°21′10,8″E/49,629722 19,353000

Wierch Gronia (750 m n.p.m.) lub Gronik – najbardziej na południowy zachód wysunięte wzniesienie Pasma Laskowskiego, które w regionalizacji fizycznogeograficznej Polski według Jerzego Kondrackiego zaliczane jest do Beskidu Makowskiego, w nowszej regionalizacji z 2018 roku do Beskidu Żywiecko-Orawskiego, a w najszerszym rozumieniu do Beskidu Żywieckiego. Na mapach zaznaczane jest jako szczyt, jednak jest to tylko wypłaszczenie na południowo-zachodnim grzbiecie szczytu Łazek (Łosek).

Słowo „groń” (w języku słowackim „grúň”), zdrobniale „gronik” jest pochodzenia wołoskiego, jest często używane w Karpatach i oznacza stromy brzeg nad rzeką lub potokiem lub grzbiet między dwoma strumieniami.

Cały południowo-zachodni grzbiet Łazka, w tym Wierch Gronia, są porośnięte lasem. Na południe Wierch Gronia opada do rzeki Koszarawy, w jego wschodnie i północne zbocza wcinają się dolinki kilku potoków, w tym Linoszków Potok i Klinik. Znajduje się w granicach miejscowości Jeleśnia w województwie śląskim, w powiecie żywieckim, w gminie Jeleśnia.

Przypisy

↑ Geoportal. Mapa topograficzna [online] [dostęp 2024-05-09] .
1 2 Beskid Śląski i Żywiecki. Mapa 1:50 000, Kraków: Compass, 2011, s. 1, ISBN 978-83-7605-084-3 .
↑ JerzyJ. Kondracki JerzyJ., Geografia regionalna Polski, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 318, 327–328, ISBN 83-01-12479-2 .
↑ J.J. Balon J.J., M.M. Jodłowski M.M., P.P. Krąż P.P., Beskidy Zachodnie (513.4–5)', [w:] A.A. Richling i inni red., Regionalna geografia fizyczna Polski, Poznań data=2021, s. 481–496 .
↑ StanisławS. Figiel StanisławS., UrszulaU. Janicka-Krzywda UrszulaU., Wojciech W. WiśniewskiW.W.W. Piotr Krzywda Wojciech W. WiśniewskiW.W.W., Beskid Żywiecki: przewodnik, Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2012, s. 11, ISBN 978-83-62460-30-4 .
1 2 3 Geoportal. Mapa lotnicza [online] [dostęp 2024-05-09] .
↑ AleksyA. Siemionow AleksyA., Ziemia Wadowicka. Monografia turystyczno-krajoznawcza, Wadowice: Komisja Turystyki Górskiej Oddziału PTTK „Ziemia Wadowicka” w Wadowicach, 1984, s. 350–442 .

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[geo2-1] Geoportal. Mapa topograficzna [online] [dostęp 2024-05-09] .

[comp-2] 1 2 Beskid Śląski i Żywiecki. Mapa 1:50 000, Kraków: Compass, 2011, s. 1, ISBN 978-83-7605-084-3 .

[kon-3] JerzyJ. Kondracki JerzyJ., Geografia regionalna Polski, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 318, 327–328, ISBN 83-01-12479-2 .

[bal-4] J.J. Balon J.J., M.M. Jodłowski M.M., P.P. Krąż P.P., Beskidy Zachodnie (513.4–5)', [w:] A.A. Richling i inni red., Regionalna geografia fizyczna Polski, Poznań data=2021, s. 481–496 .

[fig-5] StanisławS. Figiel StanisławS., UrszulaU. Janicka-Krzywda UrszulaU., Wojciech W. WiśniewskiW.W.W. Piotr Krzywda Wojciech W. WiśniewskiW.W.W., Beskid Żywiecki: przewodnik, Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2012, s. 11, ISBN 978-83-62460-30-4 .

[geo-6] 1 2 3 Geoportal. Mapa lotnicza [online] [dostęp 2024-05-09] .

[zw-7] AleksyA. Siemionow AleksyA., Ziemia Wadowicka. Monografia turystyczno-krajoznawcza, Wadowice: Komisja Turystyki Górskiej Oddziału PTTK „Ziemia Wadowicka” w Wadowicach, 1984, s. 350–442 .