Wielka Sobkowa Turnia (wśród podpisanych obiektów) | |
| Państwo | |
|---|---|
| Pasmo | |
| Wysokość |
2302 m n.p.m. |
| Pierwsze wejście |
16 maja 1910 |
Położenie na mapie Tatr | |
Położenie na mapie Karpat | |
| 49°11′54″N 20°10′36″E/49,198333 20,176667 | |
Wielka Sobkowa Turnia (słow. Veľká suchá veža) – turnia o wysokości 2302 lub 2256 m n.p.m. znajdująca się w Sobkowej Grani odchodzącej na zachód od wierzchołka Lodowego Szczytu w słowackiej części Tatr Wysokich. Od Sobkowego Kopiniaka na wschodzie oddzielona jest siodłem Zadniej Sobkowej Szczerbiny, a od Pośredniej Sobkowej Turni na zachodzie oddziela ją przełęcz zwana Pośrednią Sobkową Szczerbiną.
Na wierzchołek Wielkiej Sobkowej Turni nie wiodą żadne znakowane szlaki turystyczne, jest ona dostępna jedynie dla taterników. Najdogodniejsza dla nich droga prowadzi granią od Zadniej Sobkowej Szczerbiny.
Pierwsze wejścia turystyczne:
- letnie – Ferenc Barcza, Imre Barcza i Oszkár Jordán, 16 maja 1910 r.,
- zimowe – Jerzy Pierzchała, 27 kwietnia 1936 r.
Być może już w latach 1895–1897 byli na szczycie austriaccy kartografowie. Witold Henryk Paryski podawał, że zmierzona przez nich wysokość 2256 m dotyczy Wielkiej lub Pośredniej Sobkowej Turni. Według atlasu satelitarnego Tatr i Podtatrza prawdziwa jest druga opcja, a Wielka Sobkowa Turnia jest o 46 m wyższa.
Przypisy
- ↑ Endre Futó: Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych. [dostęp 2013-07-23].
- 1 2 Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005, s. 123. ISBN 83-909352-2-8.
- 1 2 3 4 5 Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XVIII. Lodowa Przełęcz – Lodowy Zwornik. Warszawa: Sklep Podróżnika, 1993, s. 102–103.