Wielka Furkotna Turnia

Wielka Furkotna Turnia
	; Wielka Furkotna Turnia na prawo od wierzchołka Ostrej – widok z Bystrej Ławki
Państwo	Słowacja
Pasmo	Tatry, Karpaty
Pierwsze wejście	19 września 1907 r.; A. Martin, J. Franz
	Położenie na mapie Tatr Wielka Furkotna Turnia
	Położenie na mapie Karpat Wielka Furkotna Turnia
	49°09′53″N 20°01′20″E/49,164722 20,022222

Wielka Furkotna Turnia (słow. Furkotská veža, niem. Wahlenbergturm, węg. Wahlenberg-torony) – turnia położona w bocznej grani Tatr Wysokich, w tzw. głównej grani odnogi Krywania. Jest to najwyższa i najwybitniejsza spośród trzech Furkotnych Turni, położonych w północno-wschodniej grani Ostrej, opadającej na Furkotną Przełęcz. Od wierzchołka Ostrej oddziela ją Wyżnia Furkotna Ławka (Vyšná furkotská štrbina), natomiast od Pośredniej Furkotnej Turni – Pośrednia Furkotna Ławka (Prostredná furkotská štrbina).

Bezpośrednio na południowy wschód od Wielkiej Furkotnej Turni, w Dolinie Furkotnej, położony jest Wyżni Wielki Furkotny Staw. Z kolei stoki północno-zachodnie opadają do doliny Niewcyrki. Turnia jest odwiedzana praktycznie wyłącznie przy przejściu granią, najłatwiejsza droga prowadzi na nią od Furkotnej Przełęczy.

Dawniej była nazywana po prostu Furkotną Turnią.

Pierwszego wejścia na Wielką Furkotną Turnię dokonali Alfred Martin i przewodnik Johann Franz senior 19 września 1907 r.

Przypisy

1 2 3 4 Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część VIII. Młynicka Przełęcz – Krywań. Warszawa: Sport i Turystyka, 1956, s. 118–119.
↑ Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 336. ISBN 83-01-13184-5.
↑ Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005, s. 138. ISBN 83-909352-2-8.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[whp-1] 1 2 3 4 Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część VIII. Młynicka Przełęcz – Krywań. Warszawa: Sport i Turystyka, 1956, s. 118–119.

[bedeker-2] Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 336. ISBN 83-01-13184-5.

[atlas-3] Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005, s. 138. ISBN 83-909352-2-8.