Wieś samotnicza – wieś składająca się z pewnej liczby stojących oddzielnie, oddalonych od siebie gospodarstw rolnych, czyli samotni (lub osad jednodworczych).
Zazwyczaj powstawały w pobliżu innych wsi, gdy wieś zajęła już wszystkie przydatne do uprawy tereny i stawała się przeludniona. Wtedy powstające w pobliżu wsie samotnicze mogły wykorzystywać mniejsze, dogodne do uprawy obszary, jednocześnie zapewniając łatwy dostęp rolników do pól.
Przypisy
- 1 2 O typowych kształtach wsi w Polsce, s. 13.
- ↑ Zeszyty Naukowe, Muzeum Budownictwa Ludowego Park Etnograficzny w Olsztynku, Rok 7 (2016) Zeszyt 7, s. 100.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.