Wiatyk (łac. viaticum – „zapasy na drogę”; via – „droga”) – w chrześcijaństwie, a w szczególności w katolicyzmie, komunia święta podawana osobie w niebezpieczeństwie śmierci jako pokarm na drogę do życia wiecznego.

W Kościele rzymskokatolickim do przyjęcia wiatyku zobowiązani są wszyscy ochrzczeni, o ile mogą przyjąć Eucharystię. Kodeks prawa kanonicznego zaleca udzielenie wiatyku także chorym, którzy już otrzymali tego dnia Komunię. Zwraca także uwagę, by nie odkładać udzielenia wiatyku na ostatnią chwilę, tak by chorzy byli jeszcze w pełni świadomi swego położenia (por. kan. 922 KPK).

W miarę możliwości komunia powinna nastąpić w czasie mszy świętej odprawianej przy łożu umierającego i zostać podana pod obiema postaciami. Komunię św. pod dwiema postaciami mogą przyjąć wszyscy uczestniczący w obrzędzie. Jeżeli chory nie może przyjmować pokarmu stałego, eucharystia może zostać mu podana pod postacią samego konsekrowanego wina. Elementem celebracji udzielania wiatyku jest odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych i wyznanie wiary. Możliwe jest także uzyskanie odpustu zupełnego.

Przed przyjęciem wiatyku nie obowiązuje post eucharystyczny.

Wiatyku udziela kapłan, diakon, akolita albo nadzwyczajny szafarz Komunii Świętej.

Przypisy

  1. 1 2 wiatyk, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2015-05-31].
  2. 1 2 Sakramenty dla umierających. wysokikosciol.archidiecezja.wroc.pl. [dostęp 2015-05-31].
  3. 1 2 Kodeks prawa kanonicznego. 1983.
  4. ↑ KODEKS PRAWA KANONICZNEGO O SAKRAMENCIE CHORYCH I PRZYJMOWANIU KOMUNII ŚWIĘTEJ JAKO WIATYK. bernardyni-alwernia.pl. [dostęp 2015-05-31].
  5. 1 2 3 Ks. Marian Tomasz Kowalski: Wiatyk - „Sakramenty, które przygotowują do Ojczyzny”. [w:] Sakramenty w życiu chrześcijanina [on-line]. Kuria Metropolitalna w Częstochowie. [dostęp 2015-06-01].
  6. ↑ Stefan Kardynał Wyszyński, Stanisław Jakiel: Słowo biskupów do duchowieństwa z okazji nowej księgi Liturgicznej: Sakramenty Chorych (Instrukcja) - 14 XII 1979. Episkopat Polski: Komisja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, 1979-12-14. [dostęp 2015-06-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-01)].
  7. ↑ J. Krukowski: Komentarz do Kodeksu Prawa Kanonicznego, t. III, 2, ks. IV, Uświęcające zadanie Kościoła. Poznań: 2011, s. 104.
  8. ↑ Stanisław Dziwisz, Słowo Arcybiskupa Metropolity Krakowskiego do parafii, które wprowadzają posługę Nadzwyczajnego szafarza Komunii Świętej [online], 23 marca 2015.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.