| wieś | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2011) |
81 |
| Strefa numeracyjna |
087 |
| Kod pocztowy |
16-515 |
| Tablice rejestracyjne |
BSE |
| SIMC |
0766386 |
Położenie na mapie gminy Puńsk | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa podlaskiego | |
Położenie na mapie powiatu sejneńskiego | |
| 54°11′05″N 23°16′39″E/54,184722 23,277500 | |
Wiłkopedzie (dodatkowa nazwa w j. litewskim Vilkapėdžiai od vilkas = wilk i pėdsakas = trop) – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sejneńskim, w gminie Puńsk na Suwalszczyźnie. Wieś znajduje się na obszarze Pojezierza Wschodniosuwalskiego (Pojezierze Sejneńskie) na północ od jeziora Szejpiszki na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu "Pojezierze Sejneńskie" nad Dziedulką dopływem Marychy.
Wieś leży przy atrakcyjnym czerwonym szlaku rowerowym ziemi sejneńskiej Rygol – Zaboryszki wiodącym przez pofałdowane, zalesione obszary pojezierza na pograniczu zamieszkanym w dużym stopniu przez Litwinów; na szlaku liczne zabytki architektury litewskiego budownictwa ludowego.
W Wiłkopedziach krzyżują się drogi gminne:
- nr 101714B Wiłkopedzie – Dziedziule – Pełele
- Żwikiele – Wiłkopedzie – Kielczany
Przynależność administracyjna po 1945 roku:
Przypisy
- ↑ Wieś Wiłkopedzie w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2021-11-04], liczba ludności w oparciu o dane GUS.
- ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1457 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
- 1 2 GUS. Wyszukiwarka TERYT
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 148226
- ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
Linki zewnętrzne
- Wiłkopedzie, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIII: Warmbrun – Worowo, Warszawa 1893, s. 541.